بررسي و نقد مستندات قرآني احمد اسماعيل بصري در موضوع مهديّون

در طول تاريخ، مدعيان مهدويت، براي اثبات حقانيت خود، به متون ديني استناد كرده و با تطبيق نادرست آيات و روايات به نفع خود، براي انحراف افكار متدينان جامعه بهره جسته‌اند. هدف اين پژوهش، پاسخگويي به پرسش پيش روست: «تطبيقات قرآني احمد اسماعيل بصري در موضوع مهديّون چيست و نقدهاي وارد بر آن كدام است؟» در بيان ضرورت تحقيق، همين بس كه جريان‌هاي انحرافي در تطبيقات قرآني، بيش از اين كه دغدغه فهم مداليل و مراد جدّي آيات را داشته باشند؛ آن‌ها را وسيله‌اي براي تأييد عقيده خود قرار داده‌اند. بي‌توجهي به سياق آيات و دقت نكردن در چگونگي استنباط و برداشت نادرست از روايات تفسيري سبب شده است كه جريان احمد اسماعيل بصري، از برخي آيات درباره مهديّون، فهم غلط داشته باشند. همچنين تفسير به رأي و بدون پشتوانه نقلي و عقلي مقبول، به تطبيق باطل آيات قرآن بر شخص خاص انجاميده است. روش تحقيق در اين نوشتار، نقلي _ وحياني (تحليل متني و بينامتني آيات و روايات) و گردآوري دادها با شيوه كتابخانه‌اي و استناد به اسناد نوشتاري و روش داده ‌پردازي تحليلي و انتقادي است. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد كه تطبيقات قرآني وي در مورد مهديّون با معيارهاي درست تطبيق سازگار نيست.