تأثير آموزش خودنظم جويي هيجاني بر شايستگي اجتماعي، عملكرد تحصيلي و مشكلات رفتاري دانش آموزان مبتلا به ناتواني هاي يادگيري با همبودي نارسايي توجه / بيش فعالي

زمينه: تحقيقات نشان داده است، آموزش خودنظم جويي هيجاني در افزايش سلامت هيجاني، شايستگي اجتماعي، عملكرد تحصيلي و مشكلات رفتاري كودكان مبتلا به ناتواني يادگيري همبودي كمبود توجه / فزون كنشي مؤثر بوده است. اما در زمينه كاربرد اين آموزش ها در جامعه مورد تحقيق شكاف تحقيقاتي وجود دارد. هدف: پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي آموزش خودنظم جويي هيجاني بر شايستگي اجتماعي، عملكرد تحصيلي و مشكلات رفتاري دانش آموزان مبتلا به اختلالات يادگيري با همبودي نارسايي توجه / بيش فعالي انجام شد. روش: روش پژوهش حاضر، شبه آزمايشي با طرح پيش آزمون – پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل كليه دانش‌آموزان دختر و پسر پايه هاي چهارم، پنجم و ششم مراكز دولتي اختلالات يادگيري منطقه 4 شهر تهران در سال تحصيلي 99-98 بود، كه از بين اين افراد تعداد 70 نفر با توجه به ملاك هاي ورود و خروج انتخاب و سپس در غربالگري ثانويه با استفاده از فرم مصاحبه باليني تعداد 30 نفر انتخاب و به صورت تصادفي در گروه آزمايش و گواه (هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. به منظور گردآوري داده ها از مقياس‌هاي بهزيستي ذهني داينر (1985)، ﺷﺎيستگي اﺟﺘﻤﺎعي زو و جي (2012) و چك ليست رفتاري كودك آخنباخ (1991) استفاده شد. در طي فرآيند مداخله گروه آزمايش برنامه آموزش تنظيم هيجان (آلن، 2009) و گروه گواه، برنامه آموزشي كاهش استرس مبتني بر ذهن آگاهي (كابات زين، 2003) را به مدت 8 جلسه دريافت كردند. تحليل داده ها با استفاده از آزمون تحليل واريانس تك متغيري انجام شد. يافته ها: نتايج نشان داد گروه دريافت كننده برنامه آموزشي خودنظم جويي هيجاني نسبت به گروه گواه افزايش معناداري در بهزيستي ذهني والدين، شايستگي اجتماعي و عملكرد تحصيلي و كاهش معناداري در مشكلات رفتاري نشان دادند (P 0/001). نتيجه‌گيري: بر اساس يافته‌هاي پژوهش حاضر مي‌توان گفت كه خودتنظيمي هيجاني بر شايستگي اجتماعي، عملكرد تحصيلي و مشكلات رفتاري دانش‌آموزان داراي ناتواني يادگيري با همبودي اختلال نقص توجه / بيش فعالي مؤثر است.