مقايسه اثربخشي درمان پذيرش و تعهد و رفتاردرماني جدلي بر وسواس مرگ زنان در دوره كرونا

زمينه: وسواس مرگ يكي از موارد تهديد سلامتي رواني در همه گيري كرونا است. تاكنون مطالعه باليني كه به مقايسه اثربخشي درمان‌هاي روانشناختي مانند درمان پذيرش و تعهد و رفتاردرماني در وسواس مرگ انجام نشده است و خلاء پژوهشي بزرگي در بررسي آن وجود دارد. هدف: پژوهش حاضر با هدف مقايسه اثربخشي درمان پذيرش و تعهد با رفتاردرماني جدلي بر وسواس مرگ زنان در دوره كرونا انجام پذيرفت. روش: مطالعه حاضر شبه آزمايشي با طرح پيش آزمون – پس آزمون و پيگيري يك‌ماهه با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش تمامي زنان 20- 60 ساله بودند كه در سال 1399 در دو مركز اديبان و خانه بهي اراك پرونده داشتند. در مجموع 45 نفر به روش نمونه گيري هدفمند از طريق غربالگري انتخاب و در سه گروه درمان مبتني بر پذيرش و تعهد، رفتاردرماني و كنترل گمارده شدند. گروه هاي آزمايش مداخله درمان مبتني بر پذيرش و تعهد و مداخله رفتاردرماني جدلي را در 8 جلسه 90 دقيقه اي هفتگي به صورت آنلاين دريافت كردند و گروه كنترل هيچ مداخله اي دريافت نكرد. شركت كنندگان قبل، بعد و يك ماه پس از اجراي مداخله درماني، پرسشنامه وسواس مرگ عبدالخالق (1998) را تكميل كردند. داده ها با استفاده از آزمون تحليل واريانس مختلط مورد تحليل قرار گرفتند. يافته ها: نتايج نشان داد در مرحله پس‌آزمون هر دو روش مداخله در كاهش وسواس مرگ زنان تأثير معناداري داشتند ( P 0/05). در مرحله پيگيري نيز دو مداخله به صورت معناداري موجب كاهش وسواس مرگ زنان شدند، اما بين دو مداخله تفاوت آماري معني‌داري مشاهده نشد (0/05 P). نتيجه‌گيري: بر اساس يافته هاي اين تحقيق مي توان گفت كه هر دو درمان مبتني بر پذيرش و تعهد و رفتار درماني جدلي با استفاده از اصول ذهن آگاهي و با افزايش انعطاف پذيري روانشناختي در كاهش وسواس مرگ زنان مؤثر بودند، ازاين رو آگاهي از اين مداخلات مي‌تواند در دوران كرونا براي وسواس مرگ زنان مؤثر واقع شود.