بررسي تأثير دل‌بستگي ايمن در شكل‌گيري هوش هيجاني و انس ديني كودكان در سنين 1-3 سالگي، از ديدگاه آموزه‌هاي ديني و روان‌شناسي

دل‌بستگي، پيوند عاطفي عميقي است كه بين هريك از ما و افراد خاصي برقرار مي‌شود. از منظر روان‌شناسان، دل‌بستگي ‌ايمن در سنين 13 سالگي بين فرزند و والدين، نقش مهمي در رشد و پرورش عاطفي، افزايش هوش و الگوگيري ديني فرزند از والدين دارد. در آموزه‌هاي ديني نيز گفتار و رفتار مودت‌آميز در خانواده، مورد تأكيد قرار گرفته است.اين جستار به‌روش توصيفي _ تحليلي از نوع هم‌بستگي و به‌صورت تطبيقي انجام يافته است. هدف جستار واكاوي نقش سبك‌هاي دل‌بستگي در پرورش هوش عاطفي، انس ديني و بررسي ميزان ارتباط و پيوند دل‌بستگي ايمن با پرورش ديني كودك بوده و يافته‌ها نشان‌دهندۀ آن است كه توجه به نيازهاي عاطفي فرزند، مهرورزي و گفتار محبت‌آميز، موجب شكل‌گيري دل‌بستگي ايمن و افزايش هوش هيجاني ‌شده و والدين را به‌عنوان قهرمانان زندگي، به الگوي كودك تبديل مي‌كند و رفتار و گفتارِ دين‌دارانه آنان، موجب انس ‌ديني كودك با خداوند متعال و گرايش به آموزه‌هاي ديني مي‌‌شود.