تأثير قارچ ميكوريزا روي خصوصيات فيزيولوژيك و بيوشيميايي گياه گندم (Triticum aestivume L. ) در خاك‌هاي آلوده به آرسنيك

به منظور بررسي نقش قارچ مايكوريزا در كاهش خسارت آرسنيك، آزمايشي در ورامين به صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي با چهار سطح آرسنيك (صفر، 40، 80 و 120 ميلي‌گرم بر كيلوگرم خاك) و دو سطح ميكوريز شامل (بدون كاربرد مايكوريزا و كاربرد مايكوريزا) در 3 تكرار بر روي گياه گندم در سال 1397 انجام شد. نتايج حاصل از اين پژوهش نشان داد كه برهمكنش كاربرد آرسنيك و مايكوريزا در تمامي صفات مورد بررسي معني‌دار گرديد. افزايش غلظت آرسنيك سبب كاهش شاخص سطح برگ، كلروفيل كل، وزن هزار دانه و وزن خشك هر بوته گرديد در حالي‌كه سبب افزايش محتواي پرولين برگ، ميزان فعاليت آنزيم سوپراكسيد ديسموتاز و كاتالاز در اندام هوايي گياه شد. كاربرد مايكوريزا در سطوح مختلف آرسنيك سبب كاهش صدمات ناشي از آن شد به‌طوري‌كه منجر به افزايش اجزاء عملكرد و كاهش محتواي پرولين، فعاليت آنزيم سوپر اكسيد ديسموتاز و كاتالاز در اندام هوايي گياه گرديد. بيشترين ميزان شاخص سطح برگ (88/6)، كلروفيل كل (89/1 ميلي‌گرم بر گرم وزن تر)، وزن هزار دانه (3/42 گرم) و وزن خشك تك بوته (5/31 گرم) در تيمار بدون آرسنيك و كاربرد مايكوريزا و بيشترين ميزان مالون‌دي‌آلدئيد (77/13 ميكرومول بر گرم وزن تازه)، پرولين (06/4 ميلي‌گرم بر گرم بافت تازه برگ) سوپر اكسيد ديسموتاز ، كاتالاز و پر اكسيداز به ترتيب با 2/510، 2/182 و 18/14 واحد فعاليت، در تيمار غلظت 120 ميلي‌گرم بر كيلو‌گرم + عدم كاربرد مايكوريزا مشاهده شد. به‌طور‌كلي نتايج اين آزمايش نشان داد كه كاربرد قارچ مايكوريزا مي‌تواند نقش مثبتي در كاهش تنش آرسنيك داشته باشد.