ارائه روش جامع شناسايي ذينفعان كليدي در پروژه‌هاي عمراني زيرساختي كشور (مطالعه موردي: آزادراه تهران – شمال، قطعه B2)

مديران پروژه‌ معيار مناسبي براي انتخاب روش مناسب شناسايي ذينفعان از بين روش هاي مختلف موجود ندارند. هدف اصلي پژوهش حاضر ارائه روشي جامع براي شناسايي ذينفعان است تا به مديران پروژه براي تصميم‌گيري و انتخاب بين ابزارهاي متنوع موجود كمك كند. اهميت مسئله شناسايي ذينفعان در پروژه‌هاي زيرساختي و پيچيده كشور بيشتر مي‌شود. در اين پژوهش با رويكرد نظام‌مند فراتركيب، تمامي مدل‌ها و روش‌هاي موجود شناسايي ذينفعان مورد بررسي قرار گرفت و اجزاي مهم هر روش استخراج شد. سپس با تركيب مؤلفه‌هاي مستخرج از روش‌ها و مدل‌هاي قبلي، به ارائه يك روش جامع براي شناسايي ذينفعان پروژه‌هاي بزرگ پرداخته شد. روش جامع ارائه شده در اين پژوهش از بررسي ۵ مولفه اصلي شامل ورودي هاي پروژه، عوامل محيطي پروژه، تعارضات موجود در پروژه، ابزارهاي شناسايي ذينفعان و ابزارهاي طبقه‌بندي ذينفعان تشكيل شده است. ساختار مولفه‌هاي تعريف شده براي روش شناسايي ذينفعان در اين پژوهش، باعث تسهيل فرآيند شناسايي ذينفعان در پروژه ها مي شود. در نهايت جهت ارزيابي و اعتبارسنجي نتايج اين پژوهش، روش ارائه شده در بخشي از پروژه آزاد راه تهران- شمال (قطعه B2) پياده‌سازي شد تا نتايج آن با ذينفعان شناسايي شده در بازه زماني 2 سال ابتداي پروژه مقايسه شود. در حالي كه به دليل اهميت شناسايي ذينفعان در پروژه مورد مطالعه، انواع روش‌هاي متعارف شناسايي ذينفعان مورد استفاده قرار گرفته بود، به كارگيري روش جامع معرفي شده در اين مقاله توانست منجر به شناسايي ۴۵ ذينفع جديد علاوه بر ۲۳ ذينفع شناسايي شده در پروژه شود.