تجمع زيستي سرب، نيكل و كادميوم در بافت عضله، كبد و پوست ماهي شوريده و كوتر چشم درشت

يكي از دغدغه‌هاي عمده جهاني درمورد محيط‌زيست، آلودگي محيط ‌هاي آبي توسط عناصر سنگين است. اين عناصر اكوسيستم‌هاي آبي را آلوده كرده و از طريق تجمع زيستي در اندام‌هاي موجودات زنده، در سطوح بالاتر زنجيره غذايي كه انسان آنها را مصرف مي‌كند، انباشته و تغليظ مي‌شوند. پژوهش كنوني با هدف ارزيابي غلظت فلزات سنگين سرب، نيكل و كادميوم در بافت عضله، كبد و پوست دو گونه ماهي شوريده (Otolithes ruber) و كوتر چشم درشت (Sphyraena forsteri) در بنادر صيادي كنارك و پزم انجام شد. تعداد 36 نمونه ماهي به صورت كاملاً تصادفي از بنادر كنارك و پزم جمع‌آوري گرديد. پس از آماده‌سازي نمونه‌ها، به روش هضم اسيدي، غلظت فلزات سنگين سرب، نيكل و كادميوم به‌وسيله دستگاه جذب اتمي Contr-AA- 700 اندازه‌گيري شد. بر اساس نتايج مطالعه، ميزان تجمع فلزات سنگين بين نمونه‌هاي دو منطقه متفاوت بود. ميزان سرب در عضله ماهيان شوريده و كوتر چشم درشت به‌ترتيب 0.12±0.59 و 0.2±0.55 و غلظت كادميوم به‌ترتيب 0.15±0.07 و 0.1±0.09 ميلي‌گرم در كيلوگرم به‌دست آمد. همچنين ميزان سرب و نيكل در ماهي كوتر چشم درشت كمتر از نمونه‌هاي شوريده بود. ميزان غلظت سرب و كادميوم در بافت عضله ماهيان شوريده و كوتر چشم درشت كمتر از حدمجاز استانداردهاي وزارت شيلات و كشاورزي انگلستان (MAFF)، سازمان غذا و داروي آمريكا (FDA)، سازمان جهاني غذا و كشاورزي (FAO) و آژانس حفاظت محيط‌زيست آمريكا (USEPA) بود، به‌جز غلظت فلز نيكل كه در مقايسه با حد مجاز استاندارد سازمان بهداشت جهاني (WHO) بيشتر به‌دست آمد.