تأثير تمرينات استقامتي و عصاره‌ي گزنه بر بيان ژن COX-1 و COX-2 در موش‌هاي مبتلا به سرطان ملانوما

مقدمه: هدف از مطالعه‌ي حاضر، بررسي تأثير تمرينات استقامتي و عصاره‌ي گزنه بر بيان ژن COX-1 و COX-2 در موش‌هاي مبتلا به سرطان ملانوما بود. روش‌ها: در اين مطالعه، 20 سر موش صحرايي نر بالغ به صورت تصادفي به 4 گروه تقسيم شدند: 1. شاهد، 2. تمرين بدني، 3. عصاره‌ي گزنه، 4. تمرين بدني + عصاره‌ي گزنه تقسيم شدند. يك هفته پس از القاء سرطان ملانوما، گروه تجربي ميزان mg/kg/day30 عصاره‌ي اتانولي گياه گزنه را به روش خوراكي و به مدت 8 هفته مصرف كردند. برنامه‌ي تمرين شامل 30 دقيقه دويدن روي تردميل بدون شيب و با سرعت 16 متر در دقيقه براي هفته‌ي اول بود و هر هفته يك متر بر دقيقه اضافه شد تا در هفته‌ي هشتم به 22 متر بر دقيقه رسيد. براي اندازه‌گيري ميزان بيان ژن COX-1 و COX-2 از روش RT PCRاستفاده شد. يافته‌ها: مصرف عصاره‌ي گزنه و تمرينات استقامتي موجب تغييرات معني‌دار سطوح COX-2 در گروه‌هاي تجربي در مقايسه با گروه شاهد شد. مقادير COX-2 در گروه‌هاي عصاره و تركيبي در مقايسه با گروه شاهد كاهش معني‌داري يافت. همچنين نتايج نشان داد كه سطوح COX-1 تغييرات معني‌داري در بين گروه‌هاي تجربي و شاهد نداشت. نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه‌ي حاضر نشان داد، تركيبات شيميايي موجود در عصاره‌ي گزنه مانند فلاونوئيدها، ترپن‌ها، اسيدهاي چرب و فنوليك‌ها ممكن است مسؤول اثر ضد آپوپتوز و ضدسرطاني باشند. همچنين تمرينات استقامتي سبب كاهش معني‌دار در مقادير COX2 نسبت به گروه شاهد شد.