نقش گرايش به كارآفريني اجتماعي در توسعه بازارگرايي و هم‌آفريني ارزش

هدف از اين پژوهش مطالعه و بررسي تأثير گرايش به كارآفريني اجتماعي بر توسعه بازارگرايي و هم‌آفريني ارزش است. تحقيق حاضر بر اساس هدف يك تحقيق كاربردي و همچنين بر اساس چگونگي به دست آوردن داده‌هاي مورد نياز، از نوع تحقيقات توصيفي و همبستگي مي‌باشد. در اين تحقيق براي گردآوري اطلاعات، روش كتابخانه‌اي و ميداني به كار گرفته شده است. براي تجزيه و تحليل داده‌هاي پرسشنامه از تحليل عاملي تأييدي، مدل معادلات ساختاري و نرم‌افزار Smart PLS استفاده شده است. جامعه آماري اين پژوهش مديران و كارشناسان بازاريابي شركت‌هاي صادركننده برتر در صنعت مواد غذايي مي‌باشد و براي به دست آوردن حجم نمونه از روش نمونه‌گيري در دسترس و فرمول كوكران استفاده شده است. نتايج به دست آمده از پژوهش نشان مي‌دهد كه نوآوري و تمايل اجرايي در تأثيرگذاري محوريت ماموريت اجتماعي بر گرايش به پايداري نقش ميانجي دارد؛ گرايش به پايداري در تأثيرگذاري نوآوري و تمايل اجرايي بر اقدام پيشگيرانه نقش ميانجي دارد؛ اقدام پيشگيرانه در تأثيرگذاري گرايش به پايداري بر بازارگرايي و هم‌آفريني ارزش نقش ميانجي دارد و بازارگرايي نيز در تأثيرگذاري اقدام پيشگيرانه برهم‌آفريني ارزش نقش ميانجي دارد؛ همچنين مديريت ريسك در تأثيرگذاري گرايش به پايداري بر اقدام پيشگيرانه نقش تعديگر دارد.