نمود شناسي كشش زناشويي در ميان همسرهاي ايراني: يك پژوهش كيفي

وجود كشش در رابطه زناشويي جهت ايجاد علاقه ميان همسران ضروري است. افراد و گروه‌هاي گوناگون احتمالاً كشش را به شيوه‌هاي گوناگوني درك و تفسير مي‌كنند. هدف اين پژوهش نمودشناسي كشش زناشويي در ميان زوج‌هاي ايراني با رويكرد كيفي بود. شركت‎كنندگان 17 نفر از زنان و مردان ايراني داراي تجربه زندگي مشترك با همسر به روش نمونه‌گيري هدفمند با بيشترين گوناگوني انتخاب شدند. داده‏ها از طريق مصاحبه‌هاي نيمه ساخت‌يافته، با پرسيدن پرسش‌هاي باز درباره اهداف پژوهش گردآوري شد. داده‌ها با روش تحليل درون‌مايه كيفي سنتي تحليل شد. بر پايه برآيندها، شركت‎كنندگان در پژوهش كشش زناشويي را همچون دوست‌داشتني بودن و خوشايندي رابطه زناشويي ادراك مي‌كنند و كشش زناشويي دربرگيرنده دو مقوله اصلي كشش همسر (دربرگيرنده مؤلفه‌هاي كشش ظاهري، عاطفي، رفتاري، فكري، اخلاقي و اجتماعي) و كشش رابطه همسري (دربرگيرنده مؤلفه‌هاي پايداري، لذت، خوشنودي، آرامش و شادي) بود. بررسي مفهوم كشش زناشويي در بافت‌هاي فرهنگي ديگر و فرآوري ابزار براي سنجش آن و توجه به ابعاد مفهومي كشش زناشويي در آموزش، ارزيابي، مشاوره و درمان زناشويي، پيشنهاد گرديد.