بررسي تأثير ظرفيت حافظه فعال بر ميزان يادگيري واژگان و دستور زبان انگليسي در دو شيوه آموزش استقرايي و قياسي

حافظه فعال به عنوان يك سيستم شناختي و يكي از عوامل مؤثر در تفاوت هاي فردي در يادگيري زبان دوم مورد توجه پژوهشگران قرار دارد. شناخت دقيق از ميزان تأثيرگذاري ظرفيت حافظه فعال بر مؤلفه ها و مهارت هاي زباني اطلاعات مفيدي در اختيار كساني كه با آموزش زبان سر و كار دارند، قرار مي دهد (Baddeley, 2015). به منظور بررسي ارتباط بين ظرفيت دو مؤلفه از مؤلفه هاي حافظه فعال(به عنوان يكي از عوامل تفاوت هاي فردي در يادگيري) و يادگيري واژگان و دستور زبان انگليسي(به عنوان مؤلفه هاي اساسـي در يـادگيري زبـان) و همچنين بررسي تأثير روش آموزشي به عنوان متغيري تأثيرگذار، 74 زبان آموز دختر در رده سني كودكان (12-9 سال) و در سطح زباني مبتدي با روش نمونه گيري در دسترس هدفمند انتخاب شدند. براي تعيين ظرفيت حلقه واجي از آزمون تكرار ناكلمه و يادآوري مستقيم ارقام و براي تعيين ظرفيت مؤلفه اجرايي مركزي از آزمون يادآوري شمارش و يادآوري معكوس ارقام استفاده شد. بر اساس ميانگين نمرات اين آزمون ها، زبان آموزان به دو گروه همگن تقسيم شدند. گروه اول تحت روش آموزش استقرايي و گروه دوم تحت آموزش به روش قياسي قرار گرفت. تحليل آماري داده ها با استفاده از رگرسيون خطي و تي استيودنت دو نمونه مستقل انجام شد . نتايج نشان داد كه ظرفيت مؤلفه حلقه واجي و مؤلفه اجرايي مركزي در هر دو روش آموزشي بر يادگيري واژگان و دستور زبان انگليسي تأثير معناداري دارند، اما روش تدريس قياسي بر ميزان يادگيري دستور زبان به طور معناداري بهتر از روش استقرايي عمل مي كند.