همرفت تركيبي نانوسيال آب-مس درون حفره‌اي مربعي شكل با دو ديواره متحرك حاوي سيلندرهاي چرخان با استفاده از روش بونجيورنو

در مقاله‌ي حاضر، انتقال گرما‌ي همرفت تركيبي نانوسيال آب-مس در محفظه‌اي مربعي شكل با دو ديواره متحرك كه شامل دو سيلندر چرخان و عايق است، به صورت عددي مورد مطالعه قرار گرفته است. به منظور مدلسازي ميدان نانوسيال از مدل بونجيورنو استفاده شده‌است. معادلات حاكم با استفاده از روش المان محدود حل شده‌اند. پارامترهاي مورد بررسي در اين مقاله شامل: تاثير پيكربندي مختلف سيلندرها، جهت چرخش سيلندرها، سرعت زاويه‌اي سيلندرها (Ω) ، فاصله‌ي سيلندرها از ديواره‌هاي متحرك (xc) و عدد رينولدز (Re) مي‌باشد. طبق نتايج ارائه شده، قرارگيري استوانه هاي چرخان به صورت افقي حالت بهينه‌ي پيكربندي مي‌باشد. جهت چرخش سيلندرها تاثير مهمي بر انتقال گرما از سطح گرم دارد و طبق نتايج جهت بهينه تابعي از فاصله‌ي سيلندرها از ديواره‌ها مي‌باشد. از طرف ديگر، با افزايش عدد رينولدز آهنگ انتقال گرما نيز افزايش مي‌يابد، بگونه‌اي كه با افزايش اين عدد از 50 به 200 نرخ انتقال حرارت در حدود ۱۰۵% افزايش نشان مي‌دهد.