مقايسه اثربخشي درمان شناختي مبتني بر ذهن آگاهي و زندگي درماني بر بهزيستي ذهني و امنيت رواني زنان داراي اختلال اضطراب فراگير: يك مطالعه نيمه تجربي

زمينه و هدف: اختلال اضطراب فراگير يكي از شايع‌ترين اختلالات اضطرابي مزمن است و نقش درمان رواني در كاهش علائم آن تأييد شده است. هدف پژوهش حاضر، مقايسه اثربخشي درمان شناختي مبتني بر ذهن آگاهي و زندگي درماني بر بهزيستي ذهني و امنيت رواني زنان داراي اختلال اضطراب فراگير بود. مواد و روش‌ها: روش پژوهش از نوع نيمه تجربي در قالب طرح پيش آزمون پس آزمون و ‌‌‌پيگيري (سه ماهه) با گروه گواه بود. از بين زنان داراي اختلال اضطراب فراگير مراجعه كننده به خانه‌هاي سلامت و مراكز مشاوره مناطق 1، 2، 3 و 5 شهر تهران در سال 1400، با روش نمونه‌گيري هدفمند 45 نفر انتخاب و در دو گروه آزمايش و يك گروه گواه قرار گرفتند. گروه‌هاي آزمايش مداخله آموزشي را در 8 جلسه‌ دريافت كردند، اما گروه گواه مداخله‌اي دريافت نكرد. براي جمع آوري داده‌ها از پرسش‌نامه هاي بهزيستي ذهني Keyes و Magyar-Moe و پرسش‌نامه امنيت رواني Maslow استفاده شد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از آناليز واريانس دوطرفه با اندازه‌گيري‌هاي مكرر انجام شد. يافته ها: نتايج حاكي از تأثير درمان شناختي مبتني بر ذهن‌ آگاهي و زندگي‌ درماني بر افزايش بهزيستي ذهني و امنيت رواني زنان داراي اختلال اضطراب فراگير بود (0/001 P) و ميزان اثربخشي هر دو روش مشابه بود. نتيجه گيري: با توجه به اثربخشي درمان شناختي مبتني بر ذهن آگاهي و زندگي درماني بر افزايش بهزيستي و امنيت رواني، اين درمان‌ها مي‌توانند به عنوان مداخلات كمكي، حمايتي و توان‌بخشي در كنار درمان‌هاي دارويي در راستاي توان‌بخشي و ارتقاء كيفيت زندگي آنان به كار گرفته شود.