مقايسه ميزان عوارض زودرس و عود در جراحي هرني اينگوينال به روش‌هاي لاپاراسكوپيك (TAPP) و باز (Lichtenstein)

زمينه  و هدف : در ارتباط  با اينكه كدام روش براي ترميم هرني اينگوئينال ارحج مي‌باشد اختلاف نظر وجود دارد و نتايج مطالعات انجام شده بحث بر انگيز است. بر همين اساس مطالعه كارآزمايي باليني حاضر با هدف مقايسه ميزان عوارض زودرس و عود در جراحي هرني اينگوئينال به روش‌هاي لاپاراسكوپيك (TAPP) و  باز (Lichtenstein) انجام شد.  مواد و روش‌ها: در اين مطالعه كارآزمايي باليني  84 بيمار كانديد جراحي هرني اينگوئينال در بيمارستان امام حسين (ع) تهران، به طور تصادفي در دو گروه جراحي لاپاراسكوپيك (TAPP) و جراحي باز(Lichtenstein) با بيهوشي به روش  بي‌حسي نخاعي قرار گرفتند. بيماران ازنظر عوارض كوتاه مدت، درد پس از جراحي(VAS) ، عفونت، سروما و  تعداد روزهاي بستري و عود در سال اول پيگيري شدند. داده ها به كمك نرم افزار  SPSS نگارش 16 تجزيه و تحليل آماري شد. يافته‌ها: در گروه TAPP ،  23بيمار (54/8%)  به دليل عدم همكاري بيمار، سفتي بيش از حد جدار شكم و عدم موفقيت در بي‌حسي نخاعي ،  بيهوشي عمومي را  دريافت كردند. زمان بستري (P 0.001) ، درد پس از جراحي در 24 ساعت اول (P 0.001) در گروه جراحي لاپاراسكوپي كمتر و در مقابل  زمان عمل جراحي  بيشتر از گروه جراحي باز  بود(P 0.001). هر دو گروه ازنظر  عفونت و عود در سال اول اختلاف معني‌داري نداشتند. سروما  تنها در 16/7% بيماران جراحي باز مشاهده شد(P 0.012).  شدت درد در 24 ساعت اول در هر سه زمان اندازه گيري شده (1 ، 8 و 24 ساعت)  در گروه لاپاراسكوپيك با بيهوشي به روش حسي نخاعي كمتر از گروه  لاپاراسكوپي با بيهوشي عمومي و  بيماران جراحي باز  بود P 0.001)). نتيجه‏گيري:  حاضر نشان داد كه روش  جراحي لاپاراسكوپيك (TAPP) با بي‌حسي نخاعي در بيماران هرني اينگوينال با كاهش درد پس از عمل جراحي در 24 ساعت اول و روش لاپارسكوپيك (بدون در نظر گرفتن نوع روش بي دردي) با احتمال تشكيل سروماي كمتري در مقايسه با روش باز همراه مي‌باشد.