نقش ادراك در الگوي تقابل و تعامل ايالات متحده در قبال پرونده هسته‌اي جمهوري اسلامي ايران

الگوي تقابل راهبردي و تعامل تاكتيكي آمريكا در قبال جمهوري اسلامي ايران به طور معمول در چهارچوب نظريات كلان روابط بين­‌الملل يا از منظر تحليل سياست خارجي با تأكيد بر مؤلفه داخلي و نظم بين­‌المللي مورد ارزيابي قرار گرفته است. با اين حال، بررسي روند شكل­‌گيري رويكرد دولت اوباما و ترامپ در قبال ايران و به طور خاص پرونده هسته‌­اي نشان مي­دهد فارغ از ريشه­‌ها و علل راهبرد تقابلي آمريكا نوع تصميم­‌گيري و الگوي رفتار ايران در قبال واشنگتن نقش مهمي در تعديل يا تشديد تقابل داشته است. فهم اين مسئله از دريچه تئوري شناخت و واكاوي جايگاه ادراك كارگزاران آمريكايي در تصميم­‌گيري راهبردي آنان مي­‌تواند نقش مؤثري در اتخاذ رويكرد متقابل و متناسب از سوي ايران داشته باشد. از اين رو، سوال اصلي آن است كه ادراك آمريكا از نوع الگوي رفتاري ايران در سياست خارجي چگونه بر شكل‌­گيري راهبرد واشنگتن در قبال تهران اثر گذاشته است؟ يافته‌­هاي اين پژوهش نشان مي­‌دهد كه غالباً الگوي تعامل و تقابل آمريكا و ايران نسبت معكوس دارد. به عبارت ديگر، طبق تجربه، رويكرد تعاملي و تنش­‌زدايي ايران در قبال آمريكا منجر به تشديد تقابل و تنش­‌زايي از سوي واشنگتن شده است و رويكرد مقاومت فعال از طرف ايران موجب تعديل رويكرد تقابلي آمريكا و تعامل (ولو تاكتيكي) آن گشته است.