شناسايي و تحليل پيشران هاي مؤثر بر آينده ي برندسازي ديجيتال در صنعت فرش ايران

در عصر ديجيتال توجه به مديريت برند به عنوان ابزار كسب مزيت رقابتي امري ضروري تلقي ميشود. از آنجاييكه برندسازي ديجيتال به عنوان يك روند جديد در صنعت نساجي و به خصوص در حوزه ي كفپوش هاي نساجي به ويژه فرش ايراني اهميت ويژه اي پيدا كرده است، لذا پژوهش حاضر با هدف شناسايي و تحليل پيشرانهاي موثر بر آينده ي برندسازي ديجيتال در صنعت فرش ايران در دو بخش كيفي و كمي صورت گرفته و بر اساس هدف، روش تحقيقي توسعه اي و از نظر ماهيت، روش آينده پژوهي را دنبال مي كند، در اين پژوهش اكتشافي تحليلي در ابتدا پيشرانهايي در زمينه برندسازي ديجيتال به روش اسنادكاوي و مطالعات كتابخانه اي، از بين مقالات علمي منتشر شده در اين حوزه شناسايي شده و با استفاده از روش تحليل محتواي كيفي و نرم افزارNVIVO به صورت كدهاي باز، محوري و گزينشي استخراج و دسته بندي شدند؛ سپس با استفاده از روش كمي تحليل اثرات متقابل، پرسشنامه هاي مقايسات زوجي بين ۱۲ نفر از خبرگان صنعت فرش ايران توزيع گرديد و تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار MicMac با ترسيم مدل ساختاري تفسيري برندسازي ديجيتال در صنعت فرش ايران و نيز نمودار نفوذ قدرت وابستگي منجر به مدلي لايه اي در حوزه پيشرانهاي موثر بر آينده ي برندسازي ديجيتال در صنعت فرش ايران گرديد؛ كه بر اين اساس مي توان گفت پيشرانهايي از قبيل شكل نوين سرمايه فرهنگي متمركز بر فناوري هاي ديجيتال و يا تغيير رفتار مصرف كننده ناشي از پيشرفت تكنولوژي مي توانند به حركت سرمايه ي ديجيتال به سوي سرمايه اجتماعي در قالب پلتفرم‌هاي آنلاين منتهي شده و بهره مندي از استراتژي هاي خلاقانه و حمايت از رويدادها، مشاركت با اينفلوئنسرها و سازندگان، و ساخت محتواي بومي را در برندسازي ديجيتال صنعت فرش تحت تاثير قرار دهند.