بررسي تطبيقي باورهاي فراشناختي بيماران هايپوكاندرياسيس و افراد بهنجار در دوران همه‌گيري كوويد-19

زمينه و هدف: هدف اصلي از پژوهش حاضر مقايسه باورهاي فراشناختي افراد مبتلا به اختلال هايپوكاندرياسيس كوويد-19 و افراد عادي است. مواد و روش ها: در اين پژوهش، از روش علّي-مقايسه‌اي استفاده شده است. جامعه آماري پژوهش شامل همه افراد مبتلا به اختلال هايپوكاندرياسيس كوويد-19 در شهر اراك بود كه بر اين اساس سي نفر از جامعه بيماران مبتلا به اين اختلال و سي نفر از جامعه افراد بهنجار به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند و بر اساس سن و تحصيلات همتاسازي شدند. گردآوري داده‌ها بر اساس فرم كوتاه پرسش‌نامه فراشناخت ولز 1997 (MCQ-30) انجام شد.براي تجزيه‌و‌تحليل داده‌ها از آزمون تحليل واريانس چند‌متغيري استفاده شد. ملاحظات اخلاقي: پژوهش حاضر با كد IR.IAU.ARAK.REC.1399.036 در كميته اخلاق دانشگاه آزاد اسلامي واحد اراك به ثبت رسيده است.  يافته ها: بين باورهاي فراشناختي در بيماران هايپوكاندرياسيس كوويد-19 و افراد عادي  تفاوت معناداري وجود دارد (0/001 P). اين بيماران نسبت به افراد عادي در مؤلفه‌هاي باورهاي مثبت درباره نگراني، باورهاي منفي درباره كنترل افكار، خودآگاهي شناختي، عدم اطمينان شناختي و نياز به كنترل افكار تفاوت معناداري داشتند. در مؤلفه‌هاي باورهاي مثبت درباره نگراني، باورهاي منفي درباره كنترل افكار و خودآگاهي شناختي نمرات بيشتر، اما در مؤلفه‌هاي عدم اطمينان شناختي و نياز به كنترل افكار نسبت به افراد عادي نمرات كمتري به دست آوردند (0/001 P). نتيجه گيري: اختلال هايپوكندرياسيس سبب ايجاد مشكلات بسياري براي فرد و سيستم سلامت مي‌شود. بنابراين، با شناخت باورهاي فراشناختي ناكارآمد اين بيماران، فراشناخت درماني مي‌تواند درمان مؤثري براي اين اختلال باشد.