بررسي تطبيقي بن‌مايه‌هاي اگزيستانسياليستي رمان بيگانه‌ كامو و داستان سگ ولگرد صادق هدايت

اگزيستانسياليسم جرياني فكري ـ فلسفي است كه انسان را مركز هستي مي‌داند و در آن، انسان با تمام ابعاد وجودي و ذهني خود، با مسائل مختلف، به ويژه مسائل هستي شناسانه مواجهه مي شود. آلبر كامو و صادق هدايت از جمله نويسندگاني بودند كه مؤلفه هاي مكتب اگزيستانسياليسم در برخي از داستان‌هاي‌شان مشاهده مي‌شود. نوشتار حاضر با روش تحليلي ـ تطبيقي به بررسي بن‌مايه ها و ويژگي هاي فلسفه ي وجودي در رمان بيگانه ي آلبر كامو و داستان سگ ولگرد صادق هدايت مي‌پردازد. نتايج اين تحقيق نشان مي‌دهد كه بيشتر مؤلفه-هاي مكتب اگزيستانسياليسم در دو اثر مزبور وجود دارد، با اين توضيح كه برخي مؤلفه ها مانند «تنهايي» و «نوستالژي» در داستان سگ ولگرد نمود بيشتري دارند، برخي مؤلفه‌ها مانند «معناباختگي و پوچي» و «بدبيني و شكّاكيّت» در بيگانه قوي‌ترند و پاره اي مؤلفه‌ها مثل «اميدواري و نااميدي»، «جبر و اختيار» و «مرگ‌انديشي و خودكشي» در هر دو اثر پاياپاي است.