معيار پذيرش اخبار آحاد نزد شهيدثاني

شهيدثاني از جمله فقيهاني است كه آراء او بسيار بر روي سير تحولات تاريخ حديث شيعه تاثيرگذار بوده است. اوج بالندگي علم درايه الحديث در زمان وي و با نگارش كتابهاي سه‌گانه ايشان است. او تنويع رباعي احاديث تكامل بخشيد و بر دقت تعاريف اين اصطلاحات چهارگانه افزود؛ و از طرف ديگر سخت‌گيري‌هاي بيشتري را نيز نسبت به پيشينيان خود در پذيرش روايات اعمال كرد، خصوصا اينكه نسبت به نظريه انجبار رويكردي نقادانه داشت و بسياري از استنادات به شهرت عملي را شهرت فتوايي‌اي مي‌دانست كه بعد از شيخ طوسي به وجود آمده است. همچنين او اخبار موثق و حسن را نيز صرفا در صورت وجود مرجح مى‏پذيرفت و مراسيل را نيز مطلقا حجت نمي‌دانست، اگرچه مراسيل امثال ابن ابي عمير را تخصصا از دايره مراسيل خارج مي‌داند و آنان را ظاهرا مرسل و در واقع مسند مي‌دانست. اين سختگيري‌ها توسط فقهاي پس از وي نيز ادامه پيدا كرد و بلكه مضاعف شد و اينگونه رويكرد شهيدثاني در پذيرش روايات زمينه ظهور جريان‌هايي انتقادي و در نتيجه پيدايش مكتب اخباري‌گري را فراهم كرد.