اثربخشي خوش‌بيني به سبك روان‌نمايشگري بر قلدري، روابط بين‌فردي و نشاط ذهني در دانش‌آموزان با اختلال نافرماني مقابله‌اي

پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي خوش‌بيني به شيوه روان‌نمايشگري بر قلدري، روابط بين‌فردي و نشاط ذهني در دانش‌آموزان مبتلا به اختلال نافرماني مقابله‌اي انجام شد. طرح پژوهش، نيمه‌آزمايشي به‌صورت پيش‌آزمون - پس‌آزمون و پيگيري با گروه كنترل بود. تعداد 30 نفر از دانش‌آموزان مقطع متوسطه دوم در دامنه سني 14-16 سال داراي علائم اختلال نافرماني مقابله‌اي در شهر اصفهان در سال 1399 بودند كه به‌صورت هدفمند انتخاب شدند. سپس به‌صورت تصادفي در دو گروه 15 نفري آزمايش و گواه جايگزين شدند. ابزارهاي پژوهش شامل پرسشنامه‌هاي قلدري، پرسشنامه كيفيت روابط، پرسشنامه نشاط ذهني بود. گروه آزمايش به‌صورت روان‌نمايشگري به مدت 12 جلسه آموزش خوش‌بيني را دريافت كردند و پرسشنامه‌ها به‌عنوان پس‌آزمون و يك ماه بعد براي پيگيري اجرا شد. داده‌ها با آزمون تحليل كواريانس با اندازه‌گيري مكرر انجام شدند. نتايج نشان دادند خوش‌بيني به سبك روان‌نمايشگري بر قلدري، كيفيت روابط بين‌فردي و نشاط ذهني دانش‌آموزان داراي علائم اختلال نافرماني مقابله‌اي تأثير دارد؛ بنابراين، با كاربرد اين مداخله مي‌توان رفتار قلدري و كيفيت روابط و نشاط ذهني دانش‌آموزان را با علائم اختلال نافرماني بهبود بخشيد.