مقايسه‌اي ميان والتر استيس و ملاصدرا در باب معناداري زندگي

والتر ترنس استيس (۱۸۸۶-۱۹۶۷م)، فيلسوف نظريه‌پرداز قرن بيستم، نتيجه ضروري غلبه روحيه علمي و ابتناي برخي پيش‌فرض‌هاي بنيادين در علوم جديد از قرن هفدهم به بعد (كه تصوير سنتي جهان مألوف و تحت حاكميت بي‌چون و چراي ارزش‌هاي ديني و معنوي را كاملاً متزلزل كرده است) را ظهور بحران‌هاي سه‌گانه بي‌معنايي زندگي، نسبيت در اخلاق و موجبيت در افعال انسان مدرن مي‌داند. ملاصدرا (۱۵۷۲-۱۶۴۰م) در حالي كه معناداري را به‌سان استيس به هدف از زندگي گره زده است، كمال و سعادت اين هدف را در فرايند گذر ارادي از سفرهاي چهارگانه از خود تا خداوند، در قرب و فناء في الله مي‌داند. او براساس مباني حكمت متعاليه، حركت جوهري در عالم هستي، سير انسان به سوي حق، زندگي معنادار را امري حتمي و برخلاف استيس اين باور است كه تنها اعتقاد به خدا و غايت‌انگاري اوست كه موجب برطرف‌كردن بحران بي‌معنايي مي‌شود. پرسش معناي زندگي از منظر استيس و مقايسه آن با ملاصدرا كه در دو سنت متمايز و نتايج مخالف تفلسف كرده‌اند، با روش توصيفي‌تحليلي، غايت قصواي اين خامه است.