بررسي بيان ژن هاي IFT122 و ENTPD4 در مردان مبتلا به آستنوزواسپرمي

آستنوزواسپرمي يكي از علل اصلي ناباروري مردان مي‏باشد. در اين افراد قدرت حركت اسپرم كاهش يافته يا فاقد حركت است. ناباروري مردان، در حدود 50 درصد از زوجين نابارور ديده مي‏شود و از دلايل متعدد ژنتيكي آن مي توان به ناهنجاري هاي سيتوژنتيكي، نقص هاي ژني و عوامل اپي ژنتيكي اشاره كرد. تغييرات بيان برخي از ژن ها مي تواند باعث ايجاد اختلال در حركت اسپرم و آستنوزواسپرمي شود. اين پژوهش با هدف بررسي تفاوت در الگوي بيان ژنهاي Intraflagellar transport 122 (IFT122) و (ENTPD4) Ectonucleoside triphosphate diphosphohydrolase در نمونه مايع مني 20 مرد نابارور مبتلا به آستنوزواسپرمي و 10 مرد سالم نرموزواسپرميك با روش quantitative Polymerase Chain Reaction (qPCR) انجام شد. طبق نتايج، ميزان بيان ژن ENTPD4 در نمونه هاي بيمار نسبت به نمونه هاي سالم به صورت معني داري افزايش (p = 0.01) و بيان ژن IFT122  كاهش (p = 0.0001) يافته بود. ژن  IFT122در سرهم شدن و نگهداري تاژك اسپرم و ژن ENTPD4 در هيدروليز نوكلئوتيدهاي تري فسفات به دي فسفات و مونوفسفات در سوخت و ساز انرژي نقش دارد و مطالعه حاضر بر اهميت اين دو ژن در سازوكار ناباروري مردان تأكيد دارد.