ساخت و ارزيابي نانو داربست الكتروريسي شده پلي كاپرولاكتون براي سازگاري با سلول بنيادي چربي انساني جهت كاربرد در مهندسي بافت

هدف: مهندسي بافت يك رويكرد جديد براي بازسازي و ترميم بافت‫هاي از دست رفته و يا آسيب ديده مي‫باشد. هدف از اين مطالعه ساخت داربست نانوالياف الكتروريسي‌شده تصادفي پلي كاپرولاكتون (PCL) براي استفاده در طب بازساختي مي‫باشد. مواد و روش‫ها: سلول‌هاي بنيادي مشتق از بافت چربي انساني (hADSCs)، جدا ( از لايه سطحي چربي شكم)، كشت (در محيط كشت DMEM/Ham’s F12) و تاييد (فلوسايتومتري برايCD29, CD73, CD34, CD105 و CD45) شدند. از الكتروريسي براي توليد داربست هاي نانوالياف PCL استفاده شد. علاوه بر اين، براي بررسي اتصال، نفوذ و مورفولوژي hADSCs از ميكروسكوپ الكتروني روبشي (SEM) و براي بررسي سميت داربست‫ها از روش 3-4و5 دي متيل تيازول 2 واي ال 2و5 دي فنيل تترا زوليوم برومايد (MTT) استفاده گرديد. نتايج: فلوسايتومتري بيان گسترده CD29، CD73، و CD105 (مثبت) و بيان بسيار كم CD34 و CD45 (منفي) را در hADSCs نشان داد. نتايج سنجش MTT ، قابليت زنده ماندن و تكثير سلول هاي hADSCs كاشته شده بر روي داربست نانوالياف PCL را نشان داد. عكس‌هاي ميكروسكوپ SEM نشان داد كه hADSCs روي داربست‌هاي نانوالياف PCL متصل شده و مهاجرت مي كنند. نتيجه‌گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه داربست‌هاي نانوالياف PCL الكتروريسي شده براي كاشت، اتصال و تكثير hADSCs مناسب مي‫باشد.