تأثير تمرين همزمان استقامتي و مقاومتي بر سطوح آندروژن‌ها و عملكرد جنسي زنان يائسه

مقدمه: عملكرد جنسي زنان در طول يائسگي كاهش مي‏ يابد كه خود باعث كاهش كيفيت زندگي آن‌ها مي‌شود. برخي مطالعات ارتباط فعاليت فيزيكي با افزايش سطح سرمي آندروژن‌ها و بهبود عملكرد جنسي را مطرح كردند. پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير تمرين همزمان بر سطح آندروژن ‏ها و عملكرد جنسي زنان يائسه انجام شد.روش كار: مطالعه به‌صورت نيمه‌تجربي اجرا شد كه نمونۀ آماري اين پژوهش را ۳۰ زنان يائسه با ميانگين وزن ۵/۴±۶۵/۱ كيلوگرم تشكيل دادند. در ادامه، آزمودني ‏ها به‌طور تصادفي به دو گروه تمرين همزمان و كنترل تقسيم شدند. گروه‏ تمرين ۸ هفته تمرين همزمان اجرا نمودند. سطوح سرمي دي‏ هيدرو‏اپي ‏آندروسترون، تستوسترون، عملكرد جنسي ۴۸ ساعت قبل و بعد از دورۀ تمريني اندازه‌گيري شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماري SPSS نسخۀ ۲۳ در سطح معني ‏داري ۰/۰۵ تحليل شدند.يافته‌ها: تمرين همزمان در گروه تجربي موجب افزايش معنادار سطح سرمي تستوسترون نسبت به گروه كنترل شد (۰/۰۴۲=P). با وجود اينكه تمرين همزمان موجب افزايش سطح سرمي دي ‏هيدرو‏اپي ‏آندروسترون در گروه تجربي شد؛ اما اين مقدار در سطح معناداري نبود (۰/۳۹۶=P). تمرين مقاومتي همچنين موجب افزايش عملكرد جنسي در حيطه ‏هاي ميل (۰/۰۳۵=P)، رضايت زناشويي (۰/۰۰۲=P) و مجموع امتيازات (۰/۰۴۷=P) در گروه تمرين همزمان نسبت به گروه كنترل شد. نتيجه‌گيري: به‌طوركلي، بر اساس يافته‏ هاي ما به نظر مي‏رسد كه تمرين همزمان استفامتي- مقاومتي با افزايش سطح سرمي تستوسترون موجب بهبود عملكرد جنسي زنان يائسه مي‌شود.