پيش بيني اهمال كاري بر اساس سبك هاي اسناد و سرسختي روان شناختي با ميانجيگري خودپنداره تحصيلي در دانش آموزان دوره دوم

هدف: هدف پژوهش حاضر، تعيين پيش بيني اهمال كاري تحصيلي بر اساس سبك هاي اسناد و سرسختي روانشناختي با ميانجي گري خودپنداره تحصيلي در دانش آموزان دوره دوم متوسطه كنگاور بود. روش ها: روش پژوهش، همبستگي، و جامعه آماري، شامل تمامي دانش آموزان دختر و پسر دوره متوسطه دوم شهر كنگاور بود. از بين دانش آموزان  330 نفر از آنها به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند.حجم نمونه بر اساس فرمول كوكران و روش نمونه گيري روش طبق هاي نسبتي بود.  ابزار پژوهش پرسشنامه اهمال كاري سولومن وراث (1984) ، پرسشنامه سبك هاي اسنادي سليگمن و همكاران(1983)، مقياس خودپنداره تحصيلي يسن چن (2004)، پرسشنامه سرسختي روانشناختي اهواز(1377) بود.يافته ها: نتايج نشان داد كه سبك اسناد و سرسختي به صورت مستقيم در سطح 0.05 قدرت پيش بيني اهمال كاري تحصيلي را داشت. اما خود پنداره تحصيلي به طور سهمي نقش واسطه اي بين اهمال كاري و سبك هاي اسناد را نداشت. همچنين خودپنداره تحصيلي نقش واسطه اي بين اهمال كاري و سرسختي روان شناختي تأييد نگرديد. نتيجه گيري: بنابراين محيط هاي آموزشي بايد به دنبال پرورش سرسختي روان شناختي، خودپنداره مثبت و سبكهاي اسناد دروني و قابل كنترل در دانش آموزان باشد.