ارائه مدل اختلالات يادگيري بر اساس ارتباط با والدين و كمال‌گرايي

هدف: هدف اين پژوهش تعيين مدل اختلالات يادگيري بر اساس ارتباط با والدين و كمال‌گرايي بود. روش پژوهش: روش اين پژوهش به لحاظ هدف، كاربردي و به لحاظ روش گردآوري اطلاعات توصيفي- پيمايشي از نوع همبستگي و جامعه آماري شامل تمامي دانش‌آموزان دختر پايه پنجم و ششم ابتدايي مشغول به تحصيل در سال تحصيلي 1400-1399 شهر كرمانشاه بود كه نمونه آماري پژوهش، 270 دانش‌آموز دختر همراه با والدين‌شان به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و به پرسشنامه‌هاي مشكلات يادگيري ويلكات و همكاران (2011)، پرسشنامه كيفيت روابط والد، كودك فاين و همكاران (1983) و پرسشنامه چندگانه كمال‌گرايي هويت و فلت (1991) پاسخ دادند. يافته‌ها: نتايج پژوهش نشان داد بين عاطفه مثبت، همانند سازي با والدين، اعتماد، خشم، كمال‌گرايي خودمدار، كمال‌گرايي ديگر مدار و كمال‌گرايي جامعه مدار با اختلال يادگيري همبستگي معناداري (0/05=P) دارد؛ همچنين ضريب همبستگي چندگانه بين كمال‌گرايي و كيفيت رابطه والد-كودك با اختلال يادگيري برابر با 0/462 = R است و ضريب تعيين برابر 0/213= R2 است كه 21.3 درصد از واريانس اختلال يادگيري از طريق كمال‌گرايي و كيفيت رابطه والد كودك قابل تبيين است. نتيجه‌گيري: در نهايت اين نتيجه حاصل شده‌است كه ارتباط با والدين در پيش بيني اختلالات يادگيري و همچنين كمال‌گرايي در پيش‌بيني اختلالات يادگيري سهم دارد.