مقايسه تأثير دو روش آموزش مجازي، به شيوه حل مسئله و پرسش و پاسخ ، بر آگاهي؛ نگرش و عملكرد دانشجويان پرستاري و مامايي دانشگاه آزاد اسلامي- واحد ميبد در مورد كنترل عفونت بيمارستاني در سال ۱۴۰۰

مقدمه: عفونت بيمارستاني؛ معضل بهداشتي شايعي است كه با آموزش؛ تا حد زيادي كنترل مي‌شود. مطالعه حاضر با هدف مقايسه تأثير دو روش آموزش مجازي (حل مسئله-پرسش و پاسخ) بر آگاهي؛ نگرش و عملكرد دانشجويان پرستاري و مامايي دانشگاه آزاد اسلامي-واحد ميبد در مورد كنترل عفونت بيمارستاني در سال ۱۴۰۰ انجام شد. روش بررسي: مطالعه نيمه تجربي با ۳۶ نفر از دانشجويان پرستاري و مامايي دانشگاه آزاد اسلامي-واحد ميبد  به صورت تصادفي و به شيوه نمونه‌گيري سهميه‌اي احتمالي در دو گروه مداخله (پرسش و پاسخ- حل مسئله) و يك گروه كنترل (۱۲=N) قرار گرفتند. آموزش بوكلت عفونت‌هاي بيمارستاني انجام شد. قبل و بعد از انجام مداخله (بلافاصله دو ماه بعداز مداخله) نمرات آگاهي، نگرش و عملكرد با استفاده از پرسشنامه استاندارد با آلفاي كرونباخ 0/82 محاسبه شد. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون كولموگراف اسميرنوف و تست‌هاي آماري پارامتريك استفاده شد.نتايج: مقايسه نمرات آگاهي (p=0.993),و نگرش (p=0.997) و عملكرد (p=0.998) درگروههاي مداخله؛ تفاوت معناداري نداشته و به معناي تأثير يكسان دو روش آموزشي مي‌باشد. آموزش به دو روش حل مسئله-پرسش و پاسخ در بهبود نگرش كوتاه مدت دانشجويان (p=0.172)و در بهبود نمرات عملكرد طولاني مدت (p=0.075). تأثيري نداشته است. تأثير آموزش به دو روش مذكور بر بهبود آگاهي؛ نگرش طولاني مدت و عملكرد كوتاه مدت معنادار بوده است(p 0.05).نتيجه‌گيري: آموزش مجازي به دو روش حل مسئله-پرسش و پاسخ درافزايش ميانگين نمرات آگاهي؛ نگرش و عملكرد به يك ميزان مؤثر بوده است.