بررسي اثربخشي آموزش خودشناسي با رويكرد صدرايي بر هوش معنوي

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير آموزش برنامه خودشناسي با رويكرد صدرايي بر افزايش هوش معنوي انجام شد. روش: روش اين پژوهش  شبه آزمايشي و از نوع پيش آزمون-پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري شامل دانشجويان دختر دانشگاه فردوسي مشهد بود كه تعداد 40 نفر از آن‌ها با استفاده از روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفي در دو گروه آزمايش (20) نفر و كنترل (20 نفر) جايگزين شدند. به گروه آزمايش شش جلسه آموزش خودشناسي با رويكرد صدرايي ارائه شد و گروه كنترل مداخله‌اي دريافت نكردند. ابزار مورداستفاده در مطالعه حاضر پرسشنامه‌ي هوش معنوي سهرابي و ناصري بود كه در دو مرحله پيش از مداخله و پس از مداخله استفاده شد. تحليل داده‌هاي پژوهش توسط نرم‌افزار SPSS-19 و با استفاده از آزمون تحليل كوواريانس تك و چند متغيري انجام شد. يافته‌ها: نتايج نشان دهنده‌ي تفاوت معناداري بين گروه‌هاي آزمايش و كنترل بود. نتايج نشان داد كه آموزش خودشناسي با رويكرد ملاصدرا منجر به ارتقاي هوش معنوي دانشجويان دختر دانشگاه فردوسي گرديد.