تأثير مؤلفه‌هاي اقتصاد دانش‌بنيان در توسعهٔ صنعت گردشگري در كشورهاي منتخب

صنعت گردشگري از متنوع‌ترين و بزرگ‌ترين صنايع جهان و مهم‌ترين منبع ايجاد درآمد و اشتغال در بسياري از كشورها است كه به‌دليل اهميت روزافزون آن، از نظر اقتصادي و اجتماعي، به يكي از پايه‌هاي اصلي اقتصاد جهان تبديل شده و امروزه ازجمله صنايع با رشد بالا محسوب مي‌شود. ازاين‌رو، بررسي تعيين‌كننده‌هاي توسعهٔ گردشگري اهميت بسياري دارد. در اين خصوص، تحقيق حاضر با استفاده از رهيافت داده‌هاي تابلويي و به روش گشتاورهاي تعميم‌يافته به بررسي تأثير مؤلفه‌هاي دانش (زيرساخت‌هاي فنّاوري اطلاعات، مشوق‌هاي اقتصادي و رژيم نهادي، سيستم ابداعات و نوآوري و آموزش و توسعهٔ منابع انساني) در توسعهٔ گردشگري در دو گروه از كشورهاي منتخب درحال‌توسعه و توسعه‌يافته طي دورهٔ ۲۰۰۷-۲۰۱۸ پرداخته است. نتايج ‌برآوردي ‌نشان داد كه مؤلفه‌هاي دانش شامل زيرساخت‌هاي فنّاوري اطلاعات، مشوق‌هاي اقتصادي و رژيم نهادي، سيستم ابداعات و نوآوري و آموزش و توسعهٔ منابع انساني در توسعهٔ گردشگري در هر دو گروه از كشورهاي منتخب تأثير مثبت و معناداري دارد. البته، در كشورهاي درحال توسعه، ضريب تخميني مؤلفهٔ مشوق‌هاي اقتصادي و رژيم نهادي و، در كشورهاي توسعه‌يافته، ضريب تخميني مؤلفهٔ آموزش توسعهٔ منابع انساني از ديگر مؤلفه‌ها بزرگ‌تر است. به‌علاوه، تأثير متغيرهاي كنترلي سرمايهٔ طبيعي، ثبات سياسي و نرخ ارز واقعي در توسعهٔ گردشگري در هر دو گروه از كشورهاي منتخب مثبت و معنادار است.