آموزه دانش فيشته، به مثابه بسط فلسفه اخلاق كانت و انقلاب فرانسه

فيشته براي تكوين نظام آموزه دانش خويش از دو عنصر نظري يعني معناي خودآييني در انديشه كانت و همچنين عنصر عملي يعني انقلاب فرانسه سود مي‌جويد. در اين راستا با تكميل خودآييني كانتي( با استفاده از تجربه انقلاب فرانسه) آن را توانا به نفود به حوزه ضرورت و جوهر خارجي مي‌كند و از اين طريق آزادي را به قدرتي فراتر از تصور كانت تبديل مي‌كند. در اين راستا او با طرح دو نظريه كنش و شهود عقلاني، دوگسست بي‌سابقه با فلسفه كانت در دو ساحت تغيير نظريه نحوه شكل‌گيري تجربه و جابجايي خودآگاهي به جاي آگاهي انجام مي‌دهد. فيشته با اين دو تغيير معناي جديدي از ايده‌آليسم، واقعيت و سوبژكتيويته خلق مي‌كند. اين عناصر جديد در فلسفه فيشته نه تنها با ساخت ديالكتيكي ميان انقلاب فرانسه و خودآييني كانتي شكل مي‌گيرد بلكه راه را براي نظريه آزادي و چگونگي بسط آن در انقلاب فرانسه را نيز كشف مي‌كند. با اين رويداد فيشته آموزه دانش خويش را از دوسر سقوط مواجه خودآييني با ضرورت و انقلاب با ترور رها مي‌سازد.