روزنامه‌نگاري دين در ايران؛ تحليل‌محتواي خبرگزاري‌هاي رسمي در سال 1399

دين در طول تاريخ رسانه‌هاي خبري وجود داشته و موضوعات مربوط به دين بخشي از گفتمان‌هاي روزنامه‌نگاري بوده است. در ايران نيز دين در رسانه‌ها حضور پررنگي دارد؛ اما رابطۀ بين روزنامه‌نگاري و دين كمتر موردتوجه پژوهشگران قرار گرفته است. اين پژوهش به دنبال توصيف و تبيين روزنامه‌نگاري دين به‌عنوان يك سبك روزنامه‌نگاري در فضاي رسانه‌اي ايران است؛ براي اين منظور به بررسي اخبار ديني در خبرگزاري‌هاي رسمي كشور پرداخته و سعي مي‌كند روزنامه‌نگاري دين را از دو منظر سبك (فرم) و مضمون توصيف نمايد. براي اين منظور از روش تحليل محتواي كمي در اين پژوهش استفاده شده است. نتايج نشان مي‌دهد كه روزنامه‌نگاري دين در ايران عمدتاً داراي ويژگي‌هاي ذيل است؛ سخت خبر، داراي سبك روزنامه‌نگاري عيني، همراه با تيتر استنباطي، استفاده از روش هرم وارونه، با ارزش خبري تازگي و رويكردي تبليغي. همچنين ازنظر مضامين اين سبك از روزنامه‌نگاري بيشتر به ابعاد سياسي، اجتماعي و مناسكي دين مي‌پردازد كه گفتمان سنتي نسبت به دين را اتخاذ مي‌نمايد. گفتمان دين سنتي‌ كه به جنبه‌هاي اجتماعي دين تأكيد دارد مثل امر به‌ معروف و نهي از منكر و مناسك بزرگ جمعي مثل نماز عيد فطر.