اثر هشت هفته تمرين تداومي با شدت متوسط و تناوبي شديد همراه با مصرف بهارنارنج بر برخي نشانگرهاي بيوژنز ميتوكندريايي در بافت قلب موشهاي صحرايي سالمند

ﻣﻘﺪﻣﻪ: ﻣﺮگ ﺑﺮ اﺛﺮ ﺑﯿﻤﺎريﻫﺎي ﻗﻠﺒﯽ- ﻋﺮوﻗﯽ ﯾﮑﯽ از ﻋﻤﺪهﺗﺮﯾﻦ دﻻﯾﻞ ﻣﺮگ ﺳﺎﻟﻤﻨﺪان ﺑﻪ ﺷﻤﺎر ﻣﯽرود؛ اﮔﺮﭼﻪ ﻧﻘﺶ ﺗﻤﺮﯾﻨﺎت ورزﺷﯽ و ﮔﯿﺎﻫﺎن داروﯾﯽ در ﺳﻼﻣﺖ ﻗﻠﺐ ﮔﺰارش ﺷﺪه اﺳﺖ، وﻟﯽ ﻣﮑﺎﻧﯿﺴﻢ ﺳﻠﻮﻟﯽ-ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﯽ آنﻫﺎ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻧﺸﺪه اﺳﺖ. ﻟﺬا ﻫﺪف ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺮرﺳﯽ اﺛﺮ ﻫﺸﺖ ﻫﻔﺘﻪ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﺗﺪاوﻣﯽ ﺑﺎ ﺷﺪت ﻣﺘﻮﺳﻂ و ﺗﻨﺎوﺑﯽ ﺷﺪﯾﺪ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﻣﺼﺮف ﺑﻬﺎرﻧﺎرﻧﺞ Ca ﺑﺮ ﺑﺮﺧﯽ ﻧﺸﺎﻧﮕﺮﻫﺎي ﺑﯿﻮژﻧﺰ ﻣﯿﺘﻮﮐﻨﺪرﯾﺎﯾﯽ در ﺑﺎﻓﺖ ﻗﻠﺐ ﻣﻮشﻫﺎي ﺻﺤﺮاﯾﯽ ﺳﺎﻟﻤﻨﺪ ﺑﻮد. روش ﮐﺎر: در اﯾﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺗﺠﺮﺑﯽ ﺗﻌﺪاد 49 ﺳﺮ ﻣﻮش ﺻﺤﺮاﯾﯽ ﻣﺎده ﺳﺎﻟﻤﻨﺪ ﺳﻦ 18-16 ﻣﺎﻫﻪ، و وزن 320-280 ﮔﺮم ﺑﻪ ﻃﻮر ﺗﺼﺎدﻓﯽ ﺑﻪ ﮔﺮوهﻫﺎي 1 ﮐﻨﺘﺮل، 2 ﺷﻢ ﺣﻼل ﺑﻬﺎر ﻧﺎرﻧﺞ ، 3 ﺑﻬﺎر ﻧﺎرﻧﺞ، 4 ﺗﻤﺮﯾﻦ ﺗﺪاوﻣﯽ، 5 ﺗﻤﺮﯾﻦ ﺗﻨﺎوﺑﯽ، 6 ﺗﻤﺮﯾﻦ ﺗﺪاوﻣﯽ+ﺑﻬﺎر ﻧﺎرﻧﺞ و 7 ﺗﻤﺮﯾﻦ ﺗﻨﺎوﺑﯽ+ﺑﻬﺎر ﻧﺎرﻧﺞ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺷﺪﻧﺪ. ﺗﻤﺮﯾﻨﺎت ﺗﻨﺎوﺑﯽ ﺑﺎ ﺷﺪت 110-85 درﺻﺪ VO2max و ﺳﺮﻋﺖ 45-31 ﻣﺘﺮ ﺑﺮ دﻗﯿﻘﻪ و ﺗﻤﺮﯾﻨﺎت ﺗﺪاوﻣﯽ ﺑﺎ ﺷﺪت 65 درﺻﺪ VO2max ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ 25-20 ﻣﺘﺮ ﺑﺮ دﻗﯿﻘﻪ اﻧﺠﺎم ﺷﺪ؛ ﻣﺼﺮف ﺑﻬﺎر ﻧﺎرﻧﺞ ﺑﻪ ﻣﯿﺰان mg/kg/day 300 ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺻﻔﺎﻗﯽ ﺑﻮد. ﻣﻘﺎدﯾﺮ ﺑﯿﺎنژﻧﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪه ﭘﺮوﮐﺴﯽ زوم ﮔﺎﻣﺎ ﻓﻌﺎل ﺷﺪه ﺑﺎ ﮐﻮاﮐﺘﯿﻮﯾﺘﻮر آﻟﻔﺎ PGC-1α ، ﺳﯿﺮﺗﻮﺋﯿﻦ 1 SIRT1 و ﺳﯿﺮﺗﻮﺋﯿﻦ 3 SIRT3 در ﺑﺎﻓﺖ ﻗﻠﺐ اﻧﺪازه ﮔﯿﺮي ﺷﺪ. ﺟﻬﺖ ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ ﯾﺎﻓﺘﻪﻫﺎ از آزﻣﻮن آﻧﺎﻟﯿﺰ وارﯾﺎﻧﺲ ﯾﮏراﻫﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه آزﻣﻮن ﺗﻌﻘﯿﺒﯽ ﺗﻮﮐﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪ 0/05≤P . ﯾﺎﻓﺘﻪﻫﺎ: ﺗﻔﺎوت ﻣﻌﻨﯽ داري در ﻣﻘﺎدﯾﺮ SIRT1 ،PGC-1α و SIRT3 در ﮔﺮوهﻫﺎي ﺗﺤﻘﯿﻖ وﺟﻮد داﺷﺖ 0/05≤P . ﻣﻘﺎدﯾﺮ ﺑﯿﺎن PGC-1α و SIRT1 ﻗﻠﺒﯽ در ﮔﺮوهﻫﺎي ﺗﻤﺮﯾﻦ ﺗﺪاوﻣﯽ، ﺗﻨﺎوﺑﯽ و ﺑﻬﺎر ﻧﺎرﻧﺞ ﺗﻔﺎوت ﻣﻌﻨﯽ داري ﺑﺎ ﮔﺮوه ﮐﻨﺘﺮل ﻧﺪاﺷﺖ. وﻟﯽ در ﮔﺮوه ﺗﻤﺮﯾﻦ ﺗﻨﺎوﺑﯽ ﺳﻄﻮح SIRT3 ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﮔﺮوﻫﺸﻢ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻌﻨﯽ داري ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺑﻮد 0/05≤P . ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻣﻘﺎدﯾﺮ SIRT1 ،PGC-1α و SIRT3 در ﮔﺮوهﻫﺎي ﺗﻤﺮﯾﻦ ﺗﺪاوﻣﯽ+ﺑﻬﺎرﻧﺎرﻧﺞ و ﺗﻤﺮﯾﻦ ﺗﻨﺎوﺑﯽ+ﺑﻬﺎرﻧﺎرﻧﺞ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻌﻨﯽ داري ﺑﺎﻻﺗﺮ از ﮔﺮوه ﮐﻨﺘﺮل ﺑﻮد 0/05≤P . اﻓﺰاﯾﺶ ﺑﯿﺎن PGC-1α در ﮔﺮوه ﺗﺮﮐﯿﺒﯽ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﺗﺪاوﻣﯽ+ﺑﻬﺎرﻧﺎرﻧﺞ ﻣﻌﻨﺎدارﺗﺮ از از ﺳﺎﯾﺮ ﮔﺮوهﻫﺎ ﺑﻮد. وﻟﯽ اﻓﺰاﯾﺶ SIRT3 در ﮔﺮوهﻫﺎي ﺗﻤﺮﯾﻦ ﺑﻪ وﯾﮋه ﺗﻤﺮﯾﻦ ﺗﻨﺎوﺑﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﺳﺎﯾﺮ ﮔﺮوهﻫﺎ ﺑﻮد 0/05≤P . ﻧﺘﯿﺠﻪ ﮔﯿﺮي: ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽرﺳﺪ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﺗﻨﺎوﺑﯽ و ﺗﺪاوﻣﯽ ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺎ ﻣﺼﺮف ﻋﺼﺎره ﺑﻬﺎر ﻧﺎرﻧﺞ ﻣﻮﺟﺐ ﺑﻬﺒﻮد ﺑﯿﻮژﻧﺰ ﻣﯿﺘﻮﮐﻨﺪرﯾﺎﯾﯽ در ﺑﺎﻓﺖ ﻗﻠﺐ ﻣﻮشﻫﺎي ﺻﺤﺮاﯾﯽ ﺳﺎﻟﻤﻨﺪ ﻣﯽﮔﺮدﻧﺪ.