ارزيابي تأثير آموزش خودمديريتي به‌شيوه برگشتي بر تبعيت دارويي و غذايي سالمندان مبتلا به ديابت نوع 2

مقدمه: تبعيت دارويي و غذايي شامل مصرف دقيق دارو و رعايت رژيم غذايي مطابق با توصيه‌هاي كاركنان سلامت است كه منجر به حفظ و ارتقاي سلامت سالمندان مي‌شود. اين مطالعه با هدف تأثير آموزش خودمديريتي به‌شيوه برگشتي، بر تبعيت دارويي و غذايي سالمندان مبتلا به ديابت نوع 2 در مراكز خدمات جامع سلامت منتخب شهر مشهد انجام شد. روش كار: اين مطالعه تجربي، روي 104 بيمار مبتلا به ديابت نوع 2 انجام شد كه به‌شيوه تصادفي، به دو گروه مداخله و كنترل تقسيم شدند. در گروه مداخله، آموزش خودمديريتي به‌روش آموزش برگشتي و در گروه كنترل، آموزش‌هاي روتين ارائه شد. براي جمع‌آوري اطلاعات، پرسش‌نامه تبعيت دارويي موريسكي و پرسش‌نامه تبعيت غذايي ميداس قبل و بعد از مداخله تكميل شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماري SPSS نسخه 20 و آزمون‌هاي آماري كاي اسكوئر، فيشر، تي مستقل و تي زوجي تحليل شد.يافته‌ها: نتايج پژوهش نشان داد كه ميانگين نمرات تبعيت دارويي و تبعيت غذايي در دو گروه، قبل از مداخله تفاوت معني‌داري نداشته است (0.05 P)، اما بعد از مداخله، تبعيت دارويي و تبعيت غذايي گروه مداخله نسبت به گروه كنترل، به‌طور معني‌داري افزايش يافت (0.05 P).نتيجه‌گيري: استفاده از آموزش خودمديريتي به‌شيوه برگشتي، به‌عنوان يك روش مؤثر در افزايش تبعيت دارويي و تبعيت غذايي سالمندان مبتلا به ديابت نوع 2 پيشنهاد مي‌شود.