ارائه مدل پارادايمي رفتار سياسي كاركنان سازمان‌هاي ورزشي ايران

مقدمه: چگونگي به‌كارگيري رفتار سياسي در سازمان‌ها نقش بسزايي در رفتار و احساسات كاركنان دارد. رفتار سياسي فرايندي طبيعي در سازمان است كه از طريق آن مي‌توان تعارض‌ها و اختلاف‌هاي بين گروه‌ها و ذي‌نفعان را بررسي و حل‌وفصل كرد. در پژوهش حاضر مدل رفتار سياسي كاركنان سازمان‌هاي ورزشي ارائۀ شده است. روش پژوهش: به‌منظور تحقق اين هدف از روش كيفي براساس نظريۀ داده‌بنياد استفاده شد. براي نمونه‌گيري از روش گلوله‌برفي استفاده شد. ابزار پژوهش مصاحبه‌هاي عميق و اكتشافي بود. سپس داده‌ها به روش زمينه‌اي كدگذاري و تجزيه‌وتحليل شد. يافته ها: دستاوردها گوياي آن است كه مدل پارادايمي در قالب ابعاد شش‌گانه شامل سه مقولۀ شرايط علي (قدرت، شخصيت و پيشرفت شغلي)، يك مقولۀ پديده‌محوري (اعمال نفوذ در سازمان)، پنج مقولۀ شرايط زمينه‌اي (تعارض، قوانين، بي‌عدالتي، ماهيت شغلي و مديريت)، دو مقولۀ شرايط مداخله‌گر (ارتباطات بيرون سازمان و وجهۀ سياسي)، پنج مقولۀ سازوكارها و راهبردها (اطلاعات، ادراكات، احساسات، شبكه‌هاي ارتباطي و اختلال) و چهار مقولۀ پيامدها (مثبت و منفي‌سازماني و نيز فردي) شناسايي شدند. نتيجه گيري: رفتارهاي سياسي در سازمان‌هاي ورزشي داراي پيچيدگي زيادي در تشخيص و قضاوت‌اند و مدل‌هايي مانند پژوهش حاضر مي‌تواند به ادراك چندبعدي و فرايندي آنها كمك كنند.