تاثير ماندگاري روش‌هاي حل مسئله و ايجاد روابط بين فردي بر ابعاد شناختي- اجتماعي محيط گروهي ورزشكاران

مقدمه: درك عوامل شناختي- اجتماعي كه به موفقيت گروه كمك مي‌كنند، در ايجاد و نگهداري گروه و فرآيند انسجام آن از اهميت بسزايي برخوردار است. هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسي تاثير ماندگاري روش‌هاي حل مسئله و ايجاد روابط بين‌فردي بر ابعاد شناختي- ‌اجتماعي محيط گروهي ورزشكاران انجام شد. روش: اين مطالعه از نوع پژوهش‌هاي نيمه‌تجربي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون بود. جامعه آماري كليه دانشجويان دختر دانشگاه آزاد اسلامي واحد يادگار امام در سال تحصيلي ۱۳۹۸-۱۳۹۷ بودند. نمونه آماري شامل ۵۷ دانشجوي داوطلب بود كه به‌طور تصادفي به سه گروه كنترل، تمرينات حل مسئله و تمرين روابط بين فردي تقسيم شدند. پس از پيش‌آزمون، تمامي شركت‌كنندگان تمرينات مورد نظر را به مدت ۱۲ هفته اجرا و سپس در پس‌آزمون شركت كردند. از پرسشنامه محيط گروهي كارون و همكاران (۱۹۸۷) جهت ارزيابي ابعاد شناختي- اجتماعي محيط گروهي استفاده شد. تحليل داده‌ها با استفاده از آزمون تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر و آزمون تعقيبي بونفروني با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۰ انجام پذيرفت. يافته‌ ها: تحليل نتايج تفاوت معني‌داري را نشان داد. اثر زمان و گروه نشان داد مداخلات اثر معنا‌داري در ابعاد جاذبه فرد به گروه از لحاظ اجتماعي و يكپارچگي گروهي در تكليف داشته‌اند (۰/۰۵ P). همچنين نتايج نشان داد در اثر تعاملي زمان*گروه تفاوت معني‌داري مشاهده شد. نتايج آزمون تعقيبي بونفروني نيز نشان داد روش مبتني بر ارتباط بين فردي تاثير معناداري بر مولفه‌هاي شناختي- اجتماعي محيط گروهي دارد (۰/۰۵ P). نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج اين مطالعه مي ‌توان بيان كرد اگر مسيرهاي ارتباطي بين مربي و اعضاء تيم باز باشد، به‌طوري‌كه هر يك از اعضاء بتوانند ابعاد شناختي- اجتماعي مرتبط با رفتار خود با ديگران را در ميان بگذارند، منجر به عملكرد بهتري خواهد شد.