نقش نگرش مثبت شهروندي بر كاهش جرايم، رتبه بندي و سطح بندي آن در مناطق شهري (مطالعه موردي: شهر اردبيل)

مقدمه: امروزه تأكيد بر نگرش‌هاي مثبت شهروندي در مقابله با مسائل و مشكلات شهرنشيني از ضروريات اساسي مي‌باشد. با توجه به اهميت موضوع، پژوهش حاضر به دنبال توسعه‌ي دانش كاربردي در زمينه‌ي كاهش جرايم با تأكيد بر نگرش مثبت شهروندي است. هدف: هدف پژوهش حاضر بررسي نقش نگرش مثبت شهروندي بر كاهش جرايم و رتبه بندي و سطح بندي آن در مناطق شهري (مطالعه مورد ي: شهر اردبيل) است. روش شناسي تحقيق: در اين پژوهش توصيفي- تحليلي از بين شهروندان اردبيلي تعداد 344 نفر به روش كوكران تعيين حجم شده و به روش تصادفي طبقه بندي شده از مناطق شهري نمونه گيري انجام شده است. در راستاي تحليل داده ها، از مدل حداقل مربعات جزيي در قالب نرم افزار Warp-PLS به منظور بررسي ميزان اثرگذاري مؤلفه‌هاي نگرش مثبت شهروندي بر سرمايه ي روانشناختي و كاهش جرايم، از مدل KOPRAS استفاده شده است. قلمرو جغرافيايي پژوهش: قلمرو جغرافيايي اين پژوهش، شهر اردبيل مي باشد. يافته ها: يافته هاي تحقيق نشان مي‌دهد كه وضعيت نگرش مثبت شهروندي شهر اردبيل در سطح ضعيف قرار دارد. با اين وجود بيشترين ميزان به منطقه يك و كمترين آن هم به منطقه چهار شهري مربوط مي باشد كه روي همرفته در سه خوشه قرار ميگيرند. لازم بذكر است كه متغيرهاي رفتارهاي ياري‌گرايانه و تحمل‌پذيري، موثرترين متغيرها بر متغير نگرش مثبت شهروندي ميباشند. همچنين اثرگذاري متغيرهاي مستقل حاكي از آن است كه رابطه‌ي معنادار مستقيم بين نگرش مثبت شهروندي و سرمايه‌ي روان‌شناختي از يك‌سو و همچنين رابطه‌ي معنادار معكوس بين سرمايه‌ي روان‌شناختي و كاهش جرم از سوي ديگر وجود دارد. نتايج: نتيجه اينكه افزايش نگرش مثبت شهروندي بين شهروندان موجب ارتقاي سرمايه‌ي روان‌شناختي گرديده و در راستاي آن سرمايه‌ي روان‌شناختي سبب كاهش جرم مي‌گردد و اينكه بسته به شرايط محيطي سطح اين نگرش مي تواند از منطقه اي به منطقه اي ديگر متفاوت باشد.