ارتباط كيفيت رابطه زوجين با انگيزه‌هاي باروري در زنان شاغل و همسران آن‌ها

پيش‌زمينه و هدف: هدف از انجام اين مطالعه تعيين ارتباط كيفيت رابطه زوجين با انگيزه‌ها باروري زنان شاغل و همسران آن‌ها است. مواد و روش كار: اين مطالعه توصيفي از نوع همبستگي بر روي 270 نفر از زنان شاغل متأهل و همسران آن‌ها (جمعاً 540 زوج) در طول سال‌هاي 1396 و 1397 در مشهد صورت گرفت. پرسشنامه كيفيت ارتباط زوجين و پرسشنامه انگيزه‌هاي باروري ميلر تكميل گرديد. داده‌هاي گردآوري‌شده، پس از كسب اطمينان از صحت ورود داده‌ها، توسط نسخه 24 نرم‌افزارSPSS  تجزيه‌وتحليل شدند. يافته‌ها: در اين پژوهش در كل 540 نفر (270 زوج) با ميانگين سني 6.61±34.46 سال براي زنان و 6.97±38.15 سال براي مردان وارد مطالعه شدند. نمرات مربوط به كيفيت ارتباط زوجين در زنان و مردان باهم تفاوت معناداري داشته (P=0.001)، كه نشان‌دهنده اين بود كه ميانگين نمرات ارتباط زوجين در گروه زنان شاغل نسبت به همسران آن‌ها بيشتر است. ميانگين انگيزه‌هاي مثبت در زنان و مردان نيز باهم اختلاف معني‌داري داشت (P=0.001). همچنين ميانگين انگيزه‌هاي منفي در زنان و مردان باهم اختلاف معني‌داري داشت (P=0.001). بحث و نتيجه‌گيري: نمرات پرسشنامه كيفيت ارتباط زوجين ارتباط مستقيمي با انگيزه‌هاي باروري در زنان شاغل دارد كه اين امر به‌نوبه خود مي‌تواند بر روي تمايل به فرزندآوري و تربيت فرزندان تأثيرگذار باشد. بنابراين توجه به كيفيت ارتباط زوجين و تقويت و بهبود اين روابط به‌عنوان روش مناسبي براي ارتقاي سلامت روان‌شناختي، شادكامي و رضايتمندي از زندگي زناشويي پيشنهاد مي‌شود.