تأثير درمان فراتشخيصي بر اضطراب و رفتار خود مراقبتي دانشجويان پرستاري آزارديده سايبري

پيش‌زمينه و هدف: آزار و اذيت سايبري با سهولت توليد محتواي آنلاين، امكان ارسال پيام به‌صورت ناشناس، انتشار سريع و گسترده و عدم وجود فشارهاي مرتبط با ارتباط چهره به چهره تسهيل شده و بنابراين افزايش يافته است. اين شكل جديد از آزار، مستحق توجه بيشتر محققان است زيرا آسيب‌هاي زيادي به دانشجويان و جوانان وارد مي‌كند. مطالعه حاضر باهدف تعيين تأثير درمان فراتشخيصي بر اضطراب و رفتار خود مراقبتي دانشجويان پرستاري آزارديده سايبري انجام شد. مواد و روش كار: در اين كارآزمايي باليني تصادفي شده، تعداد 30 دانشجوي پرستاري دانشگاه علوم پزشكي اروميه به روش نمونه‌گيري در دسترس و به‌صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل (هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. هر دو گروه مقياس اضطراب بك و پرسشنامه رفتار خودمراقبتي محقق ساخته را در پيش‌آزمون و پس‌آزمون تكميل كردند. دانشجويان گروه آزمايش به مدت 4 ماه (از بهمن 1400 تا ارديبهشت 1401) در 12 جلسه 1 ساعتي تحت مداخله فراشناختي تشخيصي قرار گرفتند. مقايسه بين دو گروه با استفاده از آزمون تحليل كوواريانس بررسي شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد درمان فراتشخيصي بر كاهش اضطراب و افزايش رفتار خود مراقبتي دانشجويان پرستاري آزارديده سايبري تأثير معني‌داري دارد كه ميزان اين تأثير بسيار زياد است (p˂0/05). بحث و نتيجه‌گيري: درمان فراتشخيصي مي‌تواند به‌عنوان روشي مؤثر براي كاهش اضطراب و افزايش رفتار خود مراقبتي دانشجويان پرستاري آزارديده سايبري به‌كاربرده شود و مي‌توان از آن براي تدوين برنامه‌هايي جهت افزايش سطح خودمراقبتي و درمان اضطراب دانشجويان علوم پزشكي خصوصاً پرستاري استفاده نمود.