تأثير آموزش مبتني بر برنامه تشويق استقلال و خود غني‌سازي (EASE) بر تبعيت دارويي بيماران مبتلا به سكته مغزي

پيش‌زمينه و هدف: سكته مغزي دومين دليل ناتواني و معلوليت و سومين دليل مرگ‌و‌مير بعد از بيماري‌هاي قلبي و سرطان‌ها هست كه منجر به تغييرات عمده‌اي در شيوه زندگي بيماران مي‌شود. عوارض اين بيماري باعث كاهش رفتارهاي خود مراقبتي شده است. بر اساس شواهد استفاده از برنامه‌ها و مداخلاتي همچون آموزش خودمديريتي مي‌تواند كمك‌كننده باشد. لذا مطالعه حاضر باهدف تعيين تأثير آموزش مبتني بر برنامه تشويق استقلال و خود غني‌سازي بر تبعيت دارويي بيماران بازمانده از سكته مغزي در سال 1400 انجام شد. مواد و روش‌ كار: پژوهش حاضر يك تحقيق نيمه تجربي است كه در آن از طرح پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه كنترل و مداخله استفاده شد. تعداد 55 نفر از بيماران بازمانده از سكته مغزي با روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شده و به روش تصادفي به دو گروه كنترل (28 نفر) و مداخله (27 نفر) تقسيم شدند. ابزار گردآوري داده‌ها شامل فرم اطلاعات جمعيت شناختي بيماران و مقياس تبعيت دارويي موريسكي بود. مداخله، شامل اجراي برنامه آموزش به روش برنامه تشويق استقلال و خود غني‌سازي به مدت 12 هفته در منزل بيماران به‌صورت چهره به چهره در حضور مراقب اصلي بيمار بود. تجزيه‌وتحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماري SPSS نسخه 22 و آمار توصيفي و استنباطي انجام شد. سطح معني‌داري كمتر از 0.05 در نظر گرفته شد. يافته‌ها: نتايج مطالعه نشان داد كه ميزان تبعيت دارويي در بيماران گروه كنترل و مداخله در قبل از آموزش، تفاوت معناداري ازنظر آماري نداشت (p 0.05)، اما بعد از مداخله، اختلاف معني‌داري ازنظر آماري مشاهده شد (p 0.05).بحث و نتيجه‌گيري: بر اساس يافته‌هاي پژوهش حاضر، مشخص گرديد كه آموزش برنامه تشويق استقلال و خود غني‌سازي در اين بيماران مؤثر است. لذا مسئولين سيستم بهداشت و درمان بايد راهكارهاي مناسبي براي برنامه تشويق استقلال و خود غني‌سازي اين بيماران و آموزش خانواده‌هاي آنان و مشاركت فعال آن‌ها در زمينه مراقبت از اين بيماران اتخاذ نمايند تا بتوان سطح كيفيت زندگي اين بيماران را ارتقاء داد و از بستري شدن‌هاي مجدد و مرگ‌و‌مير آن‌ها تا حد امكان، پيشگيري كرد.