نقد تطبيقي- زيباشناختي دو نمونه داستان كوتاه از نويسندگان زن معاصر در ايران و روسيه با محوريت نظريه ي بيان كالينگوود

مباحث عاطفه و بيان، معياري ثابت و پايدار در گستره ي دانش زيبايي‌شناسي به شمار مي‌آيند اين پژوهش در چارچوب مكتب آمريكايي با نظر به آراء كالينگوود به بررسي تأثيرزيباشناختي مؤلّفه‌هاي بيانگري، عاطفه، ذوق، و بر هم زدن كليشه‌ها در دو داستان كوتاه مركز ثقل از ويكتوريا توكاروا و زني از جنس مس از بهناز علي پور گسكري مي‌پردازد. باتوجه به موتيف يكسان در دو داستان نگاه هستي شناسانۀ زنان از دو فرهنگ بررسي شده و تبيين مي‌گردد كه چشم اندازهاي فمينيستي در زيبايي‌شناسي با عوامل مؤثّر فرهنگي‌اي مرتبط هستند كه اعمال قدرت مي كنند. اين عوامل در جهان‌بيني شخصيت‌ها تفاوت‌هايي ايجاد مي‌كنند . در نتيجه ، داستان فارسي به شكل گيري اجتماعي شخصيت پرداخته است و داستان روسي، معنا داري زندگي اجتماعي را به تصوير كشيده است.هدف مطالعات تطبيقي و زيبا شناختي اين مقاله اين است كه داستان به مثابۀ هنر مي‌تواند عرصه اي براي تلفيق نظريۀ بيان هنري و مؤلّفه‌هاي نقد زيباشناختي باشد. همچنين تطبيق دو داستان، آگاهي جديدي در حوزۀ درك زيباشناختي مخاطب به عنوان ناظر ايجاد خواهد كرد.