پاسخ به انتخاب صفات وزن بدن تا 28 روزگي در بلدرچين‌هاي ژاپني با استفاده از نشانگرهاي ژنتيكي

در اين تحقيق به‌منظور بررسي اثر نشانگرهاي ژنتيكي در افزايش پاسخ به انتخاب و كاهش ميزان هم‌خوني براي صفات وزن بدن تا 28 روزگي در بلدرچين‌هاي ژاپني از شبيه سازي قطعي استفاده شده است. مقادير واريانس QTL مورد نظر براي صفات وزن بدن در زمان تولد، يك، سه و چهار هفتگي به‌ترتيب برابر 1.25، 1.63، 1.18 و 1.13 منظور شد. مقدار افزايش پاسخ به انتخاب بر اثر منظور نمودن مقادير واريانس QTL صفات مورد نظر (RQTL) نسبت به حالت بدون استفاده از اطلاعات QTL (Rbase) به‌ترتيب 3.16، 2.92، 3.10 و 4.05 درصد به‌دست آمدند. بيشترين مقدار افزايش پاسخ به انتخاب براي صفت وزن بدن در چهار هفتگي بود كه يكي از دلايل آن را مي‌توان به كمتر بودن وراثت‌پذيري نسبت به ديگر صفات وزن بدن نسبت داد. مقادير هم‌خوني نيز با استفاده از اطلاعات نشانگر كاهش يافت كه اين مقادير زير يك درصد بودند كه براي برنامه‌هاي اصلاح نژاد طيور مقداري بهينه است. همچنين يكي از دلايل كاهش ضريب همخوني انتخاب پرندگان نر براي صفت وزن بدن صرفاً بر اساس اطلاعات فردي است. بنابراين استفاده از اطلاعات نشانگرها در برنامه‌هاي اصلاحي بلدرچين‌ها نه تنها براي صفات مشكل از نظر اندازه‌گيري بلكه براي صفات وزن بدن نيز مناسب است البته سودمندي استفاده از اطلاعات نشانگر به تجزيه و تحليل اقتصادي برنامه‌هاي اصلاح نژادي نيز بستگي خواهد داشت.