محيط جغرافيايي و توسعه فضايي روستاشهر شهميرزاد

بررسي عوامل محيطي موثر در رشد و توسعه روستا شهر به تعيين جهات بهينه توسعه آتي شهر و توان محيط براي گسترش فضايي منجر مي گردد. در اين تحقيق تناسب زمين براي توسعه كالبدي-فضايي روستا شهر،شهميرزاد در شمال شهر مهدي شهر استان سمنان،كه استقرار مساكن و كاربري ‌ها در محيط جغرافيايي آن‌(حوزه رودخانه چاكه) از ثبات مورفوديناميك نسبي برخوردارنيست، بر پايه ده معيار درچهارمنطقه پيشنهادي بر اساس روش توصيفي تحليلي،با هدف ارائه مكان يابي و راهكارهاي مناسب براي توسعه آتي شهميرزاد، انجام شد،. و وزن دهي معيارها و پارامترهاي مربوط، از مدل تحليل سلسله مراتبي و مدل مخدوم با كمك دانش خبرگان و نرم افزار اكسپورت چويس صورت پذيرفت. با بررسي هاي صورت گرفته، اين نتيجه حاصل شد كه مناطق مختلف جغرافيايي شهري شهميرزاد (شهميرزاد شمالي شهميرزاد جنوبي، شهميرزاد شرقي و شهميرزاد غربي ) به لحاظ اعمال و توزيع روش هاي يكسان محيطي از نظر كمي وكيفي همگن نيستند و توزيع و پراكندگي مكاني مسكوني در ارتباط با شاخص هايي همچون تمايلات مردم،ارتفاع و شيب زمين، وضعيت نسبت به مخاطرات طبيعي، فاصله با زمين هاي كشاورزي و باغات،فاصله از آبهاي سطحي،مساحت، عامل مالكيت زمين (وقف و زمين دولتي)،هزينه خريد، هزينه آماده سازي و وضعيت نسبت به كاربري هاي نامتجانس) متناسب نيست. در اين بين شاخص هاي اقتصادي همچون هزينه خريد و هزينه آماده سازي و عامل مالكيت زمين بيش از 50 درصد سهم را به خود اختصاص داده است روند گسترش شهر به سمت پهنه هاي پر خطر از نظر مخاطرات طبيعي (سيل و رانش و زلزله) و تخريب ،تصرف باغات حاصلخيز و تغيير كاربري شكل گرفته است. هرگونه توسعه بايد متناسب با محدوديت هاي اكولوژيكي صورت گيرد و حال آنكه قرار است توسعه هدفمندي بين چهار محدوده جهت توسعه شهميرزاد در آينده و بر اساس افق توسعه پايدار شكل گيرد. پس از ارزيابي و پهنه بندي انجام شده مشخص گرديد كه محدوده شرق (حوالي شهرك كلاهدوز تا كمربندي) نسبت به سمت غرب و شمال و جنوب شهر توان هاي محيطي بيشتري جهت توسعه فضايي پايدار آتي شهميرزاد دارد.