اثربخشي زوج‌درماني هيجان‌مدار بر طرحواره‌هاي هيجاني زوج‌هاي جوان

مقدمه: اين مطالعه با هدف اثربخشي زوج درماني هيجان مدار بر طرحواره هاي هيجاني زوج هاي جوان انجام گرفت. روش كار: روش مطالعه، نيمه آزمايشي از نوع پيش آزمون- پس آزمون بود. جامعه آماري را تمامي زوجين جوان دچار مشكل سازگاري تشكيل دادند كه به مراكز خدمات روانشناختي و مشاوره در شهر تهران در شش ماهه دوم سال 1398 مراجعه كردند (2025=N). از بين آنان 20 زوج (40 نفر) بر اساس ملاك هاي ورود و به طور تصادفي انتخاب شدند و سپس در دو گروه زوج درماني هيجان مدار و گروه كنترل جايگزين شدند. ابزار پژوهش شامل  مقياس طرحواره هاي هيجاني (ليهي، 2002)  بود. گروه آزمايشي، تحت آموزش زوج درماني هيجان مدار با رويكرد جانسون (2004) در 9 جلسه 60 دقيقه اي قرار گرفتند و گروه كنترل در نوبت انتظار بودند. داده ها با استفاده از روش تحليل كوواريانس چند متغيره و با نرم افزار SPSS25 تجزيه و تحليل شدند. يافته ها: نتايج نشان داد بين گروه آزمايش و گروه كنترل تفاوت معني دار وجود داشت؛ و مداخله زوج درماني هيجان مدار بر طرحواره هاي هيجاني زوج هاي جوان تأثير مثبت معنادار داشتند (p 0/05). نتيجه گيري: بر اساس نتايج پژوهش حاضر مداخله زوج درماني هيجان مدار مي تواند براي بهبود طرحواره هاي هيجاني زوج هاي جوان كارآمد باشد؛ و توصيه مي گردد كه درمانگران و مشاوران خانواده در راستاي بهبود طرحواره هاي هيجاني زوجين در كنار ساير مداخلات درماني از اين درمان استفاده كنند.