بررسي تاثير آموزش به شيوه نقشه مفهومي در مقايسه با روش سخنراني بر سطح يادگيري، يادداري و رضايتمندي از روش تدريس دانشجويان تكنولوژي اتاق عمل

مقدمه:ترسيم نقشه هاي مفهومي به عنوان يك  روش تدريس فعال، به منظور يادگيري بهتر و بهبود توانايي تصميم‌گيري باليني فراگيران در محيطهاي يادگيري پيچيده‌اي همچون حوزه جراحي به كار گرفته مي شوند .  يكي از گروه‌هايي كه دانش و مهارت آنها نقش مهمي در عملكرد تيم جراحي دارد، تكنولوژيست هاي جراحي هستند كه در دو نقش اسكراب و سيار در تيم جراحي حضور دارند. مطالعه حاضر با هدف مقايسه‌ي تاثير آموزش به روش ترسيم  نقشه مفهومي و روش سخنراني بر سطح يادگيري ،يادداري و رضايتمندي دانشجويان تكنولوژي اتاق عمل انجام شد. روش كار: اين پژوهش از نوع نيمه تجربي و به روش پيش آزمون و پس آزمون بود، كه بر روي60 نفر از دانشجويان ترم 2 كارشناسي تكنولوژي اتاق عمل دانشگاه ايران و شاهد انجام شد. نمونه هاي مطالعه به روش سرشماري و با داشتن ويژگي هاي ورود به مطالعه، انتخاب شدند. سپس در دو گروه مداخله و كنترل و تحت آموزش با دو روش نقشه مفهومي و سخنراني قرارگرفتند. قبل و بعد از آموزش، ميزان يادگيري آنها با استفاده از آزمون كتبي چهارگزينه اي ، ارزيابي و مقايسه شد. يادداري دانشجويان 4 هفته پس از آخرين جلسه ارزيابي  شد. رضايتمندي از روش تدريس نيز در هر دو گروه مداخله و كنترل و در پايان آخرين جلسه از طريق پرسشنامه پژوهش ساخته، ارزيابي و مقايسه شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماري  Spss  تجزيه و تحليل شدند. يافته ها:نتايج مطالعه نشان داد كه يادگيري، يادداري و رضايتمندي دانشجويان به دنبال تدريس به شيوه نقشه مفهومي  در مقايسه با روش سخنراني ،به طور معناداري بيشتر بود.  (0.001 P). نتيجه گيري:بر اساس نتايج حاصل از اين مطالعه، تدريس به شيوه نقشه مفهومي به عنوان يك روش تدريس فعال، سبب افزايش ميزان يادگيري، يادداري و رضايتمندي دانشجويان تكنولوژي اتاق عمل در درس اصول و فنون عملكرد فرد سيار و اسكراب مي‌شود.  لذا بكارگيري اين شيوه آموزشي  در فراگيران  گروه هاي آموزشي در محيط هاي آموزشي پيچيده ازجمله تكنولوژيست هاي اتاق عمل توصيه مي شود.