بررسي نگرش پرستاران و دانشجويان پرستاري به پديده سالمندي: يك مطالعه توصيفي تحليلي

مقدمه و هدف: جمعيت سالمند دنيا در حال افزايش است. نوع نگرش پرستاران و دانشجويان پرستاري نسبت به سالمندي بر نحوه مراقبت آنها از بيماران سالمند اثرگذار مي باشد. هدف اين مطالعه بررسي نگرش پرستاران و دانشجويان پرستاري شهر نيشابور در رابطه با سالمندي است. مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع توصيفي – تحليلي مي باشد كه در آن تعداد 160 نفر از پرستاران و دانشجويان پرستاري شهر نيشابور براساس نمونه گيري مبتني بر هدف انتخاب شدند، مورد بررسي قرار گرفتند. ابزار گردآوري داده ها يك پرسشنامه دو قسمتي شامل اطلاعات جمعيت شناختي و مقياس نگرش نسبت به سالمندان كوگان بود. جهت تجزيه تحليل از نرم افزار آماري SPSS نسخه 17 و آزمون هاي همبستگي پيرسون، آزمون تي و آناليز واريانس يك طرفه استفاده شد. در تمام موارد سطح معناداري كمتر از  0/05 تعريف شد. (0/05 p) يافته ها: ميانگين نمره كل نگرش واحدهاي پژوهش نسبت به سالمندي 110/88 از 204 بود. 93/1 درصد نمونه ها نگرش خنثي، 1/9 درصد نگرش منفي و فقط 5 درصد نگرش مثبت داشتند. بين سن و نگرش رابطه آماري معني دار مشاهده شد. (0/05 p) بدين معني كه هرچه سن شركت كنندگان بالاتر بود، نگرش مثبت تري به سالمندان داشتند. دانشجويان سال بالاتر نيز نگرش مثبت تري داشتند. (0/05 p) بين جنس، شغل، محل تحصيل، سابقه آموزش در مورد سالمندي، سابقه نگهداري سالمند در خانواده و سنوات كاري پرسنل با نگرش رابطه آماري معني داري وجود نداشت. (0/05 p)نتيجه گيري: اكثريت پرستاران و دانشجويان پرستاري داراي نگرش خنثي نسبت به سالمندان هستند. بنابراين توجه به آموزش آنان جهت بهبود نگرش به سمت مثبت بايد مورد توجه قرار گيرد.