آموزش مهندسي در راستاي توسعه پايدار: ويژگي‏ ها، بررسي مطالعات و ارائه چهارچوبي جامع

چالش‏هاي جهاني نظير تغييرات اقليمي، امنيت منابع انرژي و غذا، فقر و حقوق بشر در سال‏هاي اخير به طور جدي مورد توجه قرار گرفته‏اند. راهكارهاي ارائه‏شده توسط سياست‏گذاران و محققان مشخصاً نتوانسته است در مقياس جهاني مؤثر واقع شود. براي نمونه، هنوز حدود يك‏سوم جمعيت زمين از دسترسي كافي به آب آشاميدني سالم محروم هستند، اثرات مخرب گرمايش جهاني سلامت محيط‏ زيست و مردم را به خطر انداخته و در اقصي نقاط جهان فقر نسبي و منازعه گسترده‏تر شده است. اين عوامل منجر به اهميت نگاه جهاني و آينده‏نگر به توسعه پايدار شده است. از آنجايي كه مفهوم پايداري داراي پيچيدگي‏هاي ذاتي و ماهيت ميان‏رشته‏اي با ابعاد اقتصادي، زيست‏محيطي و اجتماعي است، آموزش توسعه پايدار در همه رشته‏هاي دانشگاهي، به خصوص براي دانشجويان مهندسي، ضروري به نظر مي‏رسد. اين مقاله با توصيف ويژگي‏هاي آموزش مهندسي پايدار و بررسي جامع مقالات داخلي و خارجي در اين زمينه، سعي در ارائه راهكاري براي گنجاندن ابعاد فرارشته‏اي توسعه پايدار در برنامه درسي دانشجويان مهندسي دارد. در همين راستا، درون‏مايه درسي واحد با تأكيد بر تقويت دانش اجتماعي مهندسان و افزايش توانايي ايشان در يافتن و درك اثرات متقابل ابعاد مختلف پايداري پيشنهاد و تحليل شد. تشريح شد كه چنين درسي مي‏تواند مهندسان آينده را آماده روبه‏رو شدن و يافتن پاسخ پايدار براي چالش‏هاي پيچيده دنياي كنوني كند.