شيوع اضطراب، افسردگي و استرس و همبسته هاي رواني-اجتماعي آن در دانشجويان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي مشهد در دوره همه گيري كوويد-19

مقدمه: مطالعه حاضر با هدف بررسي فراواني علائم اضطراب، افسردگي و استرس و همبسته‌هاي رواني-اجتماعي آن در دانشجويان پزشكي در دوره همه گيري COVID-19، انجام شد.روش كار: مطالعه حاضر يك مطالعه مقطعي بود كه روي 347 نفر از دانشجويان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي مشهد طي سال تحصيلي 1399-1400 انجام شد. داده ها با استفاده از يك پرسشنامه ساختاريافته آنلاين جمع آوري گرديد. به منظور سنجش ميزان افسردگي، اضطراب و استرس دانشجويان از مقياس افسردگي، اضطراب و استرس (DASS-21) استفاده شد. همچنين اطلاعات جمعيت شناختي و باليني توسط يك چك ليست جمع آوري گرديد. براي تجزيه و تحليل داده ها از آزمون خي دو و آزمون دقيق فيشر استفاده شد. مقدار P كمتر از 0/05 از نظر آماري معني دار در نظر گرفته شد. نتايج: ميانگين سني شركت كنندكان 22/67 ± 2/56 بود. در كل، 44/1 درصد از دانشجويان مرد و 55/9 درصد از آنان زن بودند. بر اساس آزمون DASS، به ترتيب 59/7، 55/5 و 57/4 درصد از دانشجويان پزشكي داراي درجاتي از افسردگي، اضطراب و استرس بودند. ميزان افسردگي در دانشجويان رشته پزشكي كه فرزند نداشتند (0/006=P)، رضايت كمتري از رشته تحصيلي خود داشتند (0/005 P)، سوء مصرف مواد داشتند (0/01=P)، و به COVID-19 مبتلا شده بودند بيشتر بود (0/02=P). فراواني اضطراب در دانشجويان رشته پزشكي كه سوء مصرف مواد داشتند (0/01=P) و رضايت كمتري از رشته تحصيلي خود داشتند بيشتر بود (0/001=P). استرس در افرادي كه سوء مصرف مواد داشتند (0/005 P)، رضايت كمتري از رشته تحصيلي خود داشتند (0/005 P) و واكسن COVID-19 دريافت نكرده بودند، بيشتر بود. (0/02=P).نتيجه‌گيري: بيش از 50 درصد از دانشجويان پزشكي در دوره پاندمي COVID-19 درجاتي از افسردگي، اضطراب و استرس را گزارش كردند. عدم رضايت از رشته تحصيلي و سوء مصرف مواد با هر سه خرده مقياس افسردگي، اضطراب و استرس در دانشجويان پزشكي مرتبط بود. ميزان استرس در دانشجوياني كه واكسن COVID-19 دريافت كرده بودند، كمتر از كساني بود كه واكسن دريافت نكرده بودند.