تزيينات هندسي در آرايه‌هاي معماري مسجد جامع ورامين

مسجد جامع ورامين، يكي از بناهاي برجاي مانده از دوره ايلخاني است كه به واسطه معماري و تزيينات خود، اهميتي جهاني دارد و برخي محققان آن را از جمله كامل‌ترين نمونه هاي معماري مساجد سنتي در ايران قلمداد كرده اند. در اين بنا، گچ‌بري‌ها و كاشي كاري‌ها وسعت زيادي از تزيينات را به خود اختصاص داده است و تزيينات هندسي، سهم بسيار مهمي را در در آرايه‌هاي اين بنا برعهده دارد. اين تزيينات داراي ويژگي‌هاي هنري ارزشمندي است كه كم تر معرفي و بدان پرداخته شده است؛ لذا هدف اين مقاله علاوه بر مستندنگاري نقوش، معرفي و بررسي انواع تزيينات هندسي موجود در آرايه‌هاي معماري مسجد جامع ورامين است كه براي دستيابي به اين هدف، از روش توصيفي-   تحليلي، بر پايه پژوهشي ميداني و  منابع مكتوب؛ استفاده شده است. نتايج مطالعات حاكي از آن است كه  بيشترين تزيينات هندسي موجود؛ در نماي شمالي (سردر) و جنوبي (ايوان و گنبدخانه) مسجد جامع ورامين متمركز بوده كه با تكنيك آجر و كاشي؛ كاشي معرق و گچ‌بري اجرا شده است. هم چنين گره‌ها در بخش هاي شاخص هر فضا و در سطوح گسترده مشاهده مي‌شود و بيشتر شامل انواع گره ‌هايي است كه در آنها از شمسه‌هاي شش، هشت و دوازده پر استفاده شده است.