اهمال‌كاري: نقش پيش بين خطا‌هاي شناختي و كمال‌گرايي

هدف پژوهش حاضر، پيش بيني اهمال كاري از طريق خطاهاي شناختي و كمال گرايي است. روش پژوهش حاضر توصيفي- همبستگي است. جامعه آماري شامل كليه دانش‌آموزان دبيرستاني شرق شهر تهران در سال تحصيلي 94- 1393 بودند. 280 نفر از آنها با روش نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه خطا‌هاي شناختي منفي  (ليتنبرگ  و همكاران، 1985)، مقياس چندبعدي كمال‌گرايي (هويت و فلت، 1991) و پرسشنامه اهمال كاري رفتاري (لِي، 1986) استفاده شد. نتايج با روش تحليل همبستگي پيرسون، رگرسيون چندگانه و آزمون تي مستقل تجزيه و تحليل گرديد. نتايج نشان داد اهمال كاري با انواع خطاهاي شناختي رابطه مثبت معنادار دارد. همچنين اهمال كاري با كمال گرايي خودمدار و جامعه مدار به ترتيب رابطه مثبت و منفي معنادار دارد (0/01 p). نتايج تحليل رگرسيون نشان داد كه خطاهاي شناختي و كمال گرايي خودمدار مي توانند 15/5 درصد از واريانس اهمال‌كاري را پيش بيني كنند (0/01 p).   نتايج آزمون تي مستقل هم نشان داد كه نمرات دختران و پسران در هيچ ‌يك از متغيرها تفاوت معناداري ندارد (0/05 p). اين نتايج اهميت خطاهاي شناختي و كمال گرايي را در اهمال كاري روشن مي سازد و درمانگران و طراحان كارگاه ها و برنامه هاي آموزشي مبتني بر شناخت درماني مي توانند از اين يافته ها جهت غني تر كردن مداخلات خود استفاده نمايند.