تبيين بهزيستي روانشناختي در زنان مطلقه بر اساس نظريه مزلو: نقش سلامت عمومي، بحران مالي، حمايت اجتماعي و خودپنداره

ﭘﮋوﻫﺶ حاضر با هدف تبيين بهزيستي روانشناختي در زنان مطلقه بر اساس نظريه مزلو: نقش سلامت عمومي، بحران مالي، حمايت اجتماعي و خودپنداره انجام شد. جامعه آماري شامل كليه زنان مطلقه (20 تا 45 سال) شهرهاي اراك و خمين در بازه مرداد تا ديماه 1400 بود. حجم نمونه 429 نفر بود كه ﺑﺎ روش نمونه‌گيري دردسترس اﻧﺘﺨﺎب شدند. همه افراد نمونه پرسشنامه‌هاي سلامت عمومي (GHQ) گلدبرگ و هيلر (1979)، بحران مالي (IFDFWS) پراويتز و همكاران (2006)، حمايت اجتماعي (MSPSS) زيمت و همكاران (1988)، خودپنداره (SCQ) ساراسوت (1984) و بهزيستي روانشناختي (RSPWB) ريف (1989) را تكميل كردند. براي تحليل داده‌ها از مدل معادلات ساختاري استفاده شد. نتايج نشان داد سلامت عمومي، بحران مالي و حمايت اجتماعي اثرات مستقيم و معني‌داري به ترتيب بر خودپنداره و بهزيستي روانشناختي داشتند (0/05 P). افزون بر آن خودپنداره، اثر مستقيم و معني‌داري بر بهزيستي روانشناختي داشت. همچنين نتايج نشان داد كه سه متغير سلامت عمومي، بحران مالي و حمايت اجتماعي بر بهزيستي روانشناختي زنان مطلقه اثر غير مستقيم و معني‌داري دارند (0/05 P). در نهايت مي‌توان گفت مدل بهزيستي روانشناختي زنان مطلقه از برازش مطلوبي برخوردار است و لذا آگاهي مشاوران، روان‌شناسان، درمانگران، پژوهشگران و ساير متخصصان از اين مدل مي‌تواند كمك‌كننده باشد.